นั้น
“ยิงโฮเวอร์คาร์สองคันนั้น” หุ่นรบ B กัดฟันกล่าวด้วยความดุดัน ถ้าหากยั้งมือไว้แบบนี้ พวกเขากลับไปก็ไม่เป็นผลดีเหมือนกัน ไม่สู้ต่อกรสักตั้ง บางทีอาจจะมีความดีความชอบอยู่บ้าง
“ได้ครับ หัวหน้า” หุ่นรบ A ไม่กล้าไม่เชื่อฟัง เขาชูปืนสไนเปอร์เล็งไปที่หนึ่งในโฮเวอร์คาร์อีกครั้ง
………….
“เสี่ยวซื่อ รีบกลับมาเร็ว” หลิงหลานเห็นฝ่ายตรงข้ามชูปืนก็รู้ว่าพวกเขาไม่ยอมวางมือ เธอกลัวว่าเสี่ยวซื่อจะเป็นอันตรายก็รีบตะโกนเรียกให้เขากลับมา
แน่นอนว่าหลิงหลานรู้สึกเสียใจอยู่บ้างเหมือนกัน ควรทราบว่าเดิมทีเธออยากใช้วิธีนี้เตือนอีกฝ่ายให้พวกเขารู้ว่าตัวเองถูกศัตรูเฝ้าสังเกตการณ์มาตั้งแต่ต้น หวังว่าพวกเขาจะรู้สึกพะว้าพะวงเลือกถอยหนีไป ไม่นึกว่าแผนการนี้จะไม่ได้ผล เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายเป็นคนโหดเหี้ยมคิดจะต่อสู้จนถึงช่วงเวลาสุดท้าย
ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็มาเลย! หลิงหลานกำมือน้อยๆ จนแน่น ใบหน้าแสดงการตัดสินใจอย่างเด็ดขาด “เสี่ยวซื่อ ให้โฮเวอร์คาร์คันสุดท้ายไปอยู่ตรงจุดที่สามารถขวางวิถีการโจมตีของหุ่นรบสองตัวได้พร้อมกัน”
สิ้นเสียงคำกล่าวของหลิงหลาน ก็ได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นอย่างรุนแรงสองเสียง
ปัง! ปัง!
สองเสียงนี้แทบจะดังขึ้นมาพร้อมกัน ฝ่ายตรงข้ามลั่นไกปืนสไนเปอร์ยิงใส่โฮเวอร์คาร์สองคันที่จอดอยู่ด้านหน้าสุดตามที่คาดคิดไว้จริงๆ ทว่าเนื่องจากโฮเวอร์คาร์ถูกดัดแปลงมาก่อน มันจึงแข็งแกร่งทนทานมาก ถึงแม้ว่าตัวรถจะถูก