เมื่อหลิงศูนย์เจ็ดนับถอยหลังจนถึงหนึ่ง โฮเวอร์คาร์ที่เดิมทีแล่นด้วยความเร็วสูงก็พลันหยุดนิ่ง หลิงหลานรู้สึกว่าตัวเองเหมือนกับถูกเหวี่ยงออกไปก็ไม่ปาน แต่เนื่องจากเข็มขัดนิรภัยบนตัวเธอคาดเอาไว้แน่นมาก เธอเลยยังถูกมัดติดกับที่นั่ง
ไม่นาน หลิงหลานสัมผัสได้ถึงแรงเฉื่อยกำลังอ่อนลง ทว่าทั่วทั้งร่างกายกลับรู้สึกเบาหวิวอย่างไม่คาดคิด เวลานี้เองเข็มขัดนิรภัยก็คลายออก แท้จริงแล้วโฮเวอร์คาร์ที่พังจนแยกชิ้นส่วนในเวลานี้ได้เปลี่ยนเป็นแตกกระจุยกระจาย
“หลบ!” หลิงฉินตะโกนเสียงต่ำ เขาอาศัยพลังสุดท้ายของโฮเวอร์คาร์เล็กน้อยพุ่งออกไปจากรถเป็นคนแรก หลิงฉินตัดสินใจเด็ดขาดแต่แรกแล้วว่า เขาจะใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อดึงดูดความสนใจของพวกมือสังหารที่ดักซุ่มอยู่รอบด้านเพื่อให้หลิงหลานมีโอกาสหลบหนีไป
จากนั้นหลิงหลานก็ลอยออกมา เธอคว้าหนึ่งในเศษชิ้นส่วนของโฮเวอร์คาร์อย่างปราดเปรียวท่ามกลางเศษชิ้นส่วนที่ระเบิดกระจายออกไปนับไม่ถ้วน นี่เป็นเป้าหมายที่เธอเลือกไว้ชั่วพริบตา มันมีขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กสามารถกำบังร่างกายน้อยๆ ของเธอได้พอดี นอกจากนี้ทิศทางที่มันลอยออกไป รวมไปถึงจุดที่ตกก็เป็นจุดที่เธอต้องการได้เช่นกัน
หลิงหลานแนบชิดกับเศษชิ้นส่วนแผ่นนั้นอย่างแนบแน่นราวกับตุ๊กแก และใช้ประโยชน์จากเศษชิ้นส่วนนับไม่ถ้วนที่อยู่รอบด้านมากำบังตัว เธอตีลังกาอยู่กลางอากาศอย่างคล่องแคล่วเพื่อให้เศษชิ้นส่วนบังเธอไว้ จากนั้นเธอก็เก็บงำกลิ
