ดังนั้นก็เลยแสดงความเมตตากระทืบกะโหลกของมันจนแตกเพื่อส่งมันไปสวรรค์โดยที่ไม่ให้มันทนทุกข์ทรมาน
พอเห็นสมองสีขาวเต็มรองเท้าก็ไม่ได้รู้สึกขยะแขยงเหมือนในตอนแรกอีกต่อไป เวลานี้หลิงหลานแผ่กลิ่นอายปีศาจไปทั่วทั้งร่าง เป็นเหมือนกับราชันแห่งผืนป่า ไม่ได้ดูขี้ขลาดและอ่อนแอเหมือนกับในตอนแรกอีกต่อไป
แน่นอนว่าอาศัยความสามารถของหลิงหลานในตอนนี้ หากคิดอยากจะสู้ตัวต่อตัวกับเจ้าตัวนี้ในหนองน้ำก็เป็นเรื่องที่ไม่อาจทำได้ เนื้อหนังด้านนอกของเจ้าตัวนี้แข็งดั่งเหล็กกล้า หลิงหลานไม่มีอาวุธที่สามารถแทงทะลุผิวหนังของมันได้เลย ผิวหนังนี้ทำให้มันสามารถต้านทานแรงรัดที่งูน้ำโจมตีกลับมาตอนที่เผชิญหน้ากับความตายได้ ทว่าสิ่งมีชีวิตทุกประเภทต่างก็มีจุดอ่อนของมัน ราชาแห่งหนองน้ำตัวนี้ก็มีเช่นกัน
ภายในตัวราชันแห่งหนองน้ำเปราะบางมาก ดังนั้นปกติแล้วราชาแห่งหนองน้ำจะไม่อ้าปาก เนื่องจากมีเพียงช่องทางเดียวที่สามารถโจมตีใส่ภายในตัวมันได้ นั่นก็คือปากของมัน เพราะฉะนั้นหลิงหลานถึงได้แอบซ่อนอยู่ในหนองน้ำ รอคอยการล่าเหยื่อของราชาแห่งหนองน้ำ หลังจากนั้นก็ฉวยโอกาสตอนที่มันกินเหยื่อในชั่วพริบตานั้น ใช้ต้นไม้เล็กๆ ที่เธอตัดลงมาเสียบเข้าไปในปากมันจากด้านบนจนทะลุไปถึงส่วนหาง โจมตีทีเดียวจอด
หลิงหลานทำจนถึงจุดนี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เนื่องจากเธอมีปัญหาเรื่องสภาวะอารมณ์อยู่หลายครั้ง เลยถูกราชาแห่งหนองน้ำจับสังเกตจิตสังหารของเธอได้
