ผ่านมาทำให้เธอรู้ดีว่าเรื่องที่อาจารย์หมายเลขหนึ่งต้องการจะทำเป็นสิ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้
แต่เธอยังอยากอ้อนวอนอาจารย์หมายเลขหนึ่งอยู่ดี ให้เขามอบเวลาให้เธอเตรียมตัวอีกสักหน่อยเพื่อกลับไปถามเสี่ยวซื่อเรื่องกฎการเอาตัวรอดในป่าดึกดำบรรพ์ แต่น่าเสียดายที่ความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของหลิงหลานถูกหมายเลขหนึ่งมองออกแล้ว เขาไม่ให้โอกาสหลิงหลานเอ่ยปากก็ทิ้งคำพูดว่า “ขอให้สนุก” จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นลำแสงสายหนึ่งหายไปในโลกที่เต็มไปด้วยสีเขียวแห่งนี้
เชี่ย! หมายเลขหนึ่ง คุณมันใจยักษ์!
หลิงหลานชูนิ้วกลางของตัวเองใส่ตรงจุดที่หมายเลขหนึ่งเคยยืนอย่างหยาบคายเพื่อแสดงอารมณ์ขุ่นเคืองของตัวเอง
………………………………………………………
