อแล้ว เขาก็เอาเรื่อง ‘การแก้แค้นของตัวเบี้ยที่กลับชาติมาเกิดใหม่ในวันสิ้นโลก’ ที่มีตัวอักษรค่อนข้างเยอะมาปล่อยลง แน่นอนว่าเขาเองก็สงสัยมากๆ เหมือนกัน อยากรู้ว่านิยายวายที่ทำให้คนที่นี่ติดกันงอมแงมเป็นแบบไหนกันแน่
เสี่ยวซื่อลงนิยายไปพลางอ่านนิยายไปพลางก่อนจะบ้ามิตรภาพอันแน่นแฟ้นระหว่างลูกพี่กับลูกน้องในหนังสืออย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็นึกถึงคำพูดที่หลิงหลานกล่าวกับเขาว่าอยากให้เขาเป็นน้องชาย[1]…. เสี่ยวซื่อรู้สึกซาบซึ้งใจทันที (ปาดเหงื่อ เสี่ยวซื่อยังไม่รู้ว่าวายหมายความว่าอะไร นอกจากนี้เขาเพิ่งอ่านไปถึงตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบกว่า ฉากเร่าร้อนในหนังสือยังคงซ่อนเอาไว้มาก ดังนั้นเขายังคงใสซื่อบริสุทธิ์เหมือนเดิม)
อย่างไรก็ตาม เสี่ยวซื่อยังไม่ทันจะซาบซึ้งใจได้นาน คู่แข่งของเขาก็ปรากฏตัวขึ้น นอกจากนี้ยังไม่ได้มีแค่คนสองคนด้วย เวลานี้เสี่ยวซื่อเข้าใจความกลัดกลุ้มของเสี่ยวหลิงในหนังสือแล้ว มีคู่แข่งมากมายเป็นเรื่องที่กดดันมหาศาลจริงๆ…
ต่อไปเขาจะทำดีกับลูกพี่ของเขาหน่อยดีไหม เพื่อไม่ให้ตำแหน่งลูกน้องอันดับหนึ่งถูกคนอื่นแย่งไป เสี่ยวซื่อเริ่มใคร่ครวญขึ้นมา โดยที่ไม่ได้สังเกตเลยว่าแผ่นชิปหลักของเขาเริ่มร้อนขึ้นอย่างผิดปกติอีกครั้ง
เลิกพูดถึงเสี่ยวซื่อที่กำลังคิดเพ้อเจ้อและหึงหวงมั่วซั่วจนทำให้หลิงหลานหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก หลังจากที่ผู้คุมสอบของห้อง 072 ส่งพวกหลิงหลานออกไปจากห้องแล้ว เขาก็ติ