ดต่อกับห้องควบคุม
ภายในห้องควบคุม ร้อยโทเห็นผู้คุมสอบพลั้งมือโจมตีฉีหลงจนได้รับบาดเจ็บ คิ้วของเขาก็ขมวดขึ้น หลังจากนั้นพอเขาเห็นหลิงหลานซัดผู้คุมสอบจนกระเด็น คิ้วของเขาก็ขมวดมากขึ้นกว่าเดิม สุดท้ายเมื่อเขาเห็นฉีหลงลุกขึ้นมาโดยที่ไม่เป็นไร หัวคิ้วของเขาก็ค่อยคลายลง
เขาเห็นคำขอติดต่อของอีกฝ่ายก็กดปุ่มรับสายก่อนเลยโดยที่ไม่รอให้จ่าสิบเอกที่ทำหน้าที่ดูแลรับสาย เขาไม่ให้เวลาอีกฝ่ายพูดอะไรก็แผดเสียงขึ้นว่า “หมายเลข 413 กลับมาแล้วก็ไปรายงานตัวกับค่ายฝึกฝนด้วย!”
ผู้คุมสอบ 072 หน้าเปลี่ยนสีอย่างมาก “ท่านครับ! ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่…”
แม่งเอ๊ย ทำไมผู้บังคับบัญชาถึงอยู่อีกฝั่งของอุปกรณ์สื่อสารที่เขาติดต่อสายตรงด้วย ทำไมเขาถึงโชคร้ายขนาดนี้นะ
ผู้คุมสอบทำหน้าขมขื่นและเอ่ยถามอย่างระมัดระวังว่า “ท่านครับ ถ้าอย่างนั้นจะให้ผมกลับมาเมื่อไหร่”
ร้อยโทกล่าวด้วยความเย็นชาว่า “อีกหนึ่งเดือนให้หลัง”
คำตอบของร้อยโททำให้ผู้คุมสอบร้องไห้โฮขึ้นมา สวรรค์ อยู่ในค่ายฝึกฝนหนึ่งเดือน ต่อให้เขาไม่ตายก็ต้องหนังถลอก ไม่นึกเลยว่าผ่านมาห้าปีเขาจะต้องกลับไปยังสถานที่น่ากลัวแห่งนั้นอีกครั้งและรำลึกถึงชีวิตในการฝึกฝนที่ทรมานแสนสาหัสในตอนนั้นอีกครั้ง
“ทำไม นายมีความเห็นเหรอ” ร้อยโทเอ่ยเสียงหยัน
“ไม่ ไม่ครับ ท่าน ผมไม่มีความเห็นอะไรทั้งนั้น!” ผู้คุมสอบยืนตัวตรงและตอบเสียงดังทันที เขาย่อมรู้จักผู้บังคับบัญชาของตัวเองอยู่แล้ว ข
