ความจริงพิสูจน์แล้วว่า ร่างกายและความสามารถในการแบกรับของเด็กยุคนี้แข็งแกร่งทรหดมาก ต่อให้ลั่วล่างโกรธอีกแค่ไหน เขาก็ยังยืนหยัดอย่างมังกรคะนองพยัคฆ์ผาดโผน[1] เพียงแต่สีหน้าของเขาดูไม่มั่นคง มองออกว่าเขาโกรธไม่น้อยเลยจริงๆ
เมื่อหลิงหลานเห็นท่าทีแบบนี้ของลั่วล่าง เธอก็อดสงสารไม่ได้ เมื่อเธอเอาชีวิตสองชาติมาบวกกันก็มีอายุสามสิบกว่าปีแล้ว สามารถมองว่าอยู่ในระดับเดียวกับคุณน้าประหลาดได้เลย แล้วเธอจะรังแกเด็กแบบนี้ได้อย่างไร
หลิงหลานที่รู้สึกกระดากใจเล็กน้อยก็เอ่ยกับลั่วล่างด้วยรอยยิ้มว่า “ล้อเล่นน่า นายก็อย่าโกรธเลยนะ”
รอยยิ้มของหลิงหลานทำให้ลั่วล่างอึ้งไป ท่าทียอมแพ้กะทันหันของเธอก็ทำให้เขาเตรียมตัวเตรียมใจไม่ทันเช่นกัน ดังนั้นท่าทางเซ่อซ่าที่นิ่งอึ้งของเขาก็ทำให้พวกเพื่อนที่อยู่ข้างๆ หัวเราะออกมาอีกครั้ง ช่วยไม่ได้นะ ท่าทางแบบนี้มันดูโง่งมน่ารักมากจริงๆ ขนาดน้องสาวของลั่วล่างก็ยังลอบยิ้มขึ้นมาที่มุมปากเมื่อเห็นพี่ชายทำท่ามึนงงได้อย่างน่ารัก อย่างไรก็ตามเธอก้มหน้าด้วยความเขินอายอย่างรวดเร็ว และรู้สึกเสียใจกับพฤติกรรมของตัวเองอยู่บ้าง เธอหัวเราะแบบนี้ใส่พี่ชายที่รักเอ็นดูเธอมาตลอดได้อย่างไรกัน…
เป็นเพราะรอยยิ้มมั่วซั่วของตัวเองทำให้หลิงหลานรู้สึกปวดหัวไม่หยุดไม่หย่อน ปัญหาเยอะมาก ที่แท้เมื่อสักครู่นี้เธอเผยรอยยิ้มล่อลวงวิญญาณออกมาโดยไม่ระมัดระวัง ทำให้เสี่ยวซื่อคลุ้มคลั่งไปแล้ว เวลานี้เ
