่งขึ้น
อย่างไรก็ตาม แววตาที่อีกฝ่ายจ้องสำรวจมาไม่ได้ทำให้หลิงหลานรู้สึกไม่ชอบใจ เนื่องจากหลิงหลานรู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่มีเจตนาร้ายอะไร เพียงแต่กำลังตัดสินว่าหลิงหลานคู่ควรให้ฉีหลงที่เป็นเพื่อนสนิทคบหาหรือเปล่า ท่าทีพะวักพะวงนี้ทำให้หลิงหลานรับรู้ถึงมิตรภาพอันแน่นแฟ้นของคนทั้งสองดี
หลิงหลานมองฉีหลงที่กำลังยิ้มอย่างเริงร่าอยู่ด้านข้าง เธอนึกถึงนิยายที่เมื่อก่อนเคยอ่าน คนโง่ทุกคนต่างก็มีเพื่อนสนิทเพศเดียวกันที่เชี่ยวชาญด้านการคำนวนอยู่ข้างกายจริงๆ ด้วย ตอนนี้มองเห็นมิตรภาพระหว่างผู้ชายของเด็กหนุ่มสองคนได้อย่างชัดเจนเลย…พระเจ้าช่างยุติธรรมจริงๆ
หลิงหลานรู้สึกประทับใจฉีหลงกับหานจี้จวินมากขึ้น ท่าทีของเธอก็ดูอ่อนโยนมากเช่นกัน เธอกล่าวทักทายกับหานจี้จวินอย่างเป็นมิตรว่า “สวัสดี ฉันชื่อหลิงหลาน ยินดีที่ได้รู้จักนายนะ”
“หลิงหลาน เธอคือน้องสาวฝั่งพ่อของจี้จวิน ชื่อหานซู่หย่า เธอชอบตามมาเล่นกับพวกเราตลอด อย่าลดตัวไปทะเลาะกับเด็กเลยนะ” ฉีหลงไม่รอให้หานจี้จวินตอบก็พูดต่อและชี้ไปที่สาวน้อยร่างอวบ
เวลานี้เขาไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่าเนื่องจากคำพูดประโยคนี้ของเขาทำให้สาวน้อยจ้ำม่ำแยกเขี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว ทำเอาหานจี้จวินต้องส่งสายตาจนใจและปวดหัวให้กับหลิงหลาน ดูท่าเขาต้องเปลืองความคิดไม่น้อยเพื่อประสานความสัมพันธ์ระหว่างน้องสาวฝั่งพ่อกับเพื่อนสนิทของตัวเอง
หลิงหลานอมยิ้มไม่พูดจา เธอไม่ได้ตอบคำพูดของฉีห
