บทที่ 185 ประมือครั้งแรกกับนิกายกระบี่หยก
เหนือทะเลดารา พลังกระบี่แล่นทะยานฟ้า กวาดล้างม่านมณีฟ้าให้สะอาดสะอ้าน กระทั่งนภาไร้เมฆพันลี้ ฟ้าทะเลกลืนรวมเป็นหนึ่ง งดงามราวภาพวาดล้ำค่า
“น่าเสียดาย…มีผู้มาทำลายความงดงามนี้เสียแล้ว”
ลวี่หยางทอดถอนใจ ก่อนจะหันไปมองชายหนุ่มคิ้วกระบี่เบื้องหน้า ซึ่งกำลังจ้องเขม็งมาด้วยแววตาแหลมคม:
“สหายไล่ตามข้ามาไกลถึงเพียงนี้ ไม่ทราบแซ่ใดนามใด?”
“นิกายกระบี่หยก เทียนสิง!”
เย่ว์เสวียนเฟิงกล่าวตอบโดยไม่ปิดบังใดๆ แท้จริงแล้ว เหล่าผู้ฝึกกระบี่แห่งนิกายกระบี่หยกไม่เคยคิดจะปิดบังชาติกำเนิด กลับยิ่งถือเป็นเกียรติสูงสุดเสียด้วยซ้ำ
เพราะแม้แต่นิกายศักดิ์สิทธิ์ ยังต้องประจัญหน้าแบ่งฝักฝ่ายกับนิกายกระบี่หยก!
แต่ไหนแต่ไรมา เมื่อเกิดสงครามระหว่างฝ่ายธรรมะกับมาร ราชสำนักเต๋าและสุขาวดีเซิ่นเล่อมักทำทีวางเฉย ไม่คิดทุ่มสุดกำลัง มีแต่นิกายกระบี่หยกเท่านั้นที่บุกทะลวงแนวหน้า เข่นฆ่ากับนิกายศักดิ์สิทธิ์จนโลหิตสาดสลอน
ความแค้นระหว่างสองฝ่าย ไม่ต้องกล่าวให้ชัดก็รับรู้ได้
ลวี่หยางเห็นดังนั้นก็ได้แต่ทอดถอนใจ:
“ข้าเพิ่งวางรากฐานไม่ถึงร้อยปี ยังไม่เคยสังหารผู้ใดจากนิกายกระบี่หยกกับเขาเลย ไยต้องมีเวรกรรมใดๆ กับสหายด้วย?”
เย่ว์เสวียนเฟิงได้ยินก็ส่ายหน้าเบาๆ:
“แม้ไม่มีเวร แต่มีกรรม เจ้ารับมรดกของนิกายอสูรวิญญาณ อีกทั้งเข้าสังกัดนิกายมารแห่งลุ่มน้ำเจียงเหนือ ก่อกรรมไว้มาก นั่นคือเหตุ”
