เมื่อโฮเวอร์คาร์เข้าไปในหมู่ตึกก็มองเห็นอาคารสูงใหญ่ที่ตั้งตระหง่าน หลิงหลานยิ่งรู้สึกว่าเธอมาถึงโลกอนาคตแล้ว เนื่องจากมีที่จอดรถแทบจะทุกชั้น ตลอดทางที่เข้ามาหลิงหลานก็เห็นโฮเวอร์คาร์นับไม่ถ้วนเกาะอยู่บนอาคารสูงใหญ่เหล่านั้น ทำให้เธอเห็นภาพลวงตาของต้นคริสมาสต์ขนาดใหญ่มากที่มีของตกแต่งงดงามมากมายดูพิเศษสุดๆ ใครใช้ให้โฮเวอร์คาร์พวกนั้นมีสีสันต่างๆ นานา ทำให้หลิงหลานคิดโยงไปถึงตรงนั้นล่ะ
ไม่นานก็มาถึงจุดหมายปลายทางของหลิงหลานแล้ว หลิงศูนย์เจ็ดจอดอยู่กลางอากาศ ส่งคำขอไปยังอาคารที่ต้องการจะลงจอด อีกฝ่ายก็แจ้งสถานที่จอดรถมาให้อย่างรวดเร็วว่า เขต B หมายเลข 77-9
โฮเวอร์คาร์เริ่มอ้อมไปตามอาคารจนมาถึงด้านหนึ่ง โฮเวอร์คาร์ก็เริ่มพุ่งขึ้นสูง ไม่รู้ว่ามันขึ้นไปได้กี่ชั้นแล้ว ในที่สุดโฮเวอร์คาร์ก็ร่อนลงไปยังแท่นจอดที่ว่างอยู่แห่งหนึ่ง
หลิงศูนย์เจ็ดจอดเสร็จแล้ว ประตูรถก็เปิดอัตโนมัติขึ้นอีกครั้ง ตอนที่หลานลั่วเฟิ่งลงจากรถ เธอก็ก้มตัวออกมาในองศาที่ลาดเอียงโดยไม่ได้ตั้งใจ ทำให้หลิงหลานมองไปที่พื้นใต้เท้าของมารดา…หลังจากนั้น หายนะแล้ว
พื้นเป็นแบบโปร่งใสทั้งหมดทำให้มองเห็นวิวด้านล่างได้หมดเลย ดังนั้นหลิงหลานจึงรู้สึกหน้ามืดไปโดยสิ้นเชิง
เชี่ยแล้วไง ที่แท้เธอก็กลัวความสูง! เธอนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยมาตั้งแต่เด็กๆ ก็เลยไม่รู้ว่าเธอยังมีจุดอ่อนถึงแก่ชีวิตแบบนี้ด้วย…
หลิงหลานน้ำตาร่วงแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที
