หลานไปนั่งอยู่ที่เบาะหลัง ส่วนหลิงฉินก็นั่งอยู่ที่เบาะหน้า
จากนั้นก็ได้ยินหลิงฉินเอ่ยปากพูดว่า “หลิงศูนย์เจ็ด เข้าสู่โหมดปิดโดยสมบูรณ์”
เสียงเลียนแบบมนุษย์ดังขึ้นภายในรถทันทีว่า “หลิงศูนย์เจ็ดรับทราบ” ประตูรถสี่บานปิดสนิทหลังจากเสียงนี้ ไม่เพียงเท่านั้น ด้านบนที่เดิมทีเปิดประทุนไว้ก็ถูกที่ครอบโปร่งใสปิดไว้อย่างแน่นหนา มันกลายเป็นรถที่ปิดโดยสมบูรณ์
เวลานี้เอง เสี่ยวซื่อที่เอาแต่นอนอยู่ในมิติแห่งจิตนั้นก็ตกใจตื่นขึ้นมา ดูเหมือนรู้สึกได้ถึงตัวตนแบบเดียวกัน…
เสียงเลียนแบบมนุษย์กล่าวขึ้นมาอย่างรวดเร็วว่า “โปรดเลือกจุดหมายปลายทาง”
คราวนี้หลิงฉินไม่ตอบ เขาหันหน้ามองหลานลั่วเฟิ่งด้วยสายตาสอบถาม หลานลั่วเฟิ่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็เลือกไปยังห้างร้านเก่าแก่ที่มีเพียงสมาชิกเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์เข้าไปได้
หลังจากที่รู้จุดหมายปลายทางแล้ว หลิงศูนย์เจ็ดที่เป็นยานพาหนะก็ออกตัวอย่างรวดเร็ว บางทีอาจเป็นเพราะมันลอยอยู่กลางอากาศ เลยแทบจะไม่รู้สึกถึงการสั่นสะเทือน ถ้าหากไม่ใช่เพราะวิวด้านนอกกำลังเคลื่อนไปข้างหลังละก็ หลิงหลานคงคิดว่าเธออยู่ในห้องเล็กๆ ที่ปิดสนิทเท่านั้น
รถค่อยๆ ขับมาถึงย่านการค้าที่เจริญคึกคัก หลิงหลานเองก็มองเห็นว่ารอบด้านมีรถแบบเดียวกันกำลังแล่นอยู่ไม่น้อย เดิมทีเธอคิดว่ารถจะแล่นอยู่ในระดับความสูงเท่ากัน แต่ความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น หลิงหลานเห็นเส้นทางการบินที่เหมือนกันโด
