บนโลกยังมีคนพิเศษอย่างหลิงหลานที่เกิดมาก็มีความคิดเป็นผู้ใหญ่แล้ว
หลิงหลานเห็นการกระทำของแพทย์ทหารก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ดูท่าระดับการดูดซับยาของเธอจะมากเกินไปหน่อยหลิงหลานรีบถามเสี่ยวซื่อว่า “เสี่ยวซื่อ ดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดปกตินะ ดูท่าพวกเราจะดูดซับยามากเกินไปแล้ว? หรือว่าจะหยุดกันตรงนี้ดี?”
เสี่ยวซื่อที่เพิ่งจะได้รับผลประโยชน์จะยอมวางมือตอนนี้ที่ไหนกันล่ะ มันเอ่ยปลอบใจว่า “ไม่เป็นไรหรอกน่า พวกเขาไม่ได้เอามาสิบหลอดเหรอ เอามาเยอะขนาดนี้ก็น่าจะคาดการณ์เตรียมเอาไว้แล้วว่าเธอสามารถดูดซับได้…” ความคิดของเสี่ยวซื่อเป็นเหตุเป็นผลมาก
หลิงหลานเอ่ยด้วยความสงสัยว่า “ใช่เหรอ ถ้าพวกเขาแค่เตรียมป้องกันไว้ก่อนเท่านั้นล่ะ? บางทีอาจจะมีแค่เด็กทารกอัจฉริยะระดับปีศาจเท่านั้นที่จะดูดซับได้มากขนาดนี้ พวกเราเพิ่งจะมาถึง ทำตัวเงียบๆ หน่อยก็ดีนะ” สิ่งที่หลิงหลานคิดไว้ก็ไม่ผิด แต่น่าเสียดายที่เธอไม่รู้ว่า ต่อให้หยุดตอนนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์แล้ว
เสี่ยวซื่อรู้สึกตัดใจทิ้งแบบนี้ไม่ได้ ยานี้เป็นของดี ทำให้โฮสต์ของมันกำจัดภัยอันตรายที่แฝงเร้นอยู่ตอนนี้ได้ มันใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจว่าสนใจตอนนี้ก่อนแล้วค่อยคิดถึงเรื่องอื่น ดังนั้นมันก็เลยพูดว่า “ฉันจะยับยั้งไว้ตอนหลอดยาที่สิบ สร้างภาพลวงว่าเธอดูดซับจนอิ่มตัวแล้ว แบบนี้ต่อให้เธอดูดซับยาจนโดดเด่นก็ไม่ทำให้คนอื่นสงสัยหรอก มากสุดพวกเขาก็ให้ความสนใจเ