นได้
ในที่สุดตอนที่ฉีดยาหลอดที่สิบ แพทย์ทหารก็สัมผัสได้ถึงแรงต้านของการฉีดยาที่มากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเข็มฉีดยาเหลือยาอยู่ไม่กี่หยด เขาก็รู้สึกได้ว่าไม่สามารถฉีดยาเข้าไปได้อีก
แพทย์ทหารถึงค่อยดึงหัวเข็มออกมาและแอบเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก ยังดีที่ทารกคนนี้ถึงจุดอิ่มตัวตอนเข็มที่สิบ ทำให้พวกเขาทำภารกิจครั้งนี้สำเร็จ ไม่ใช่ว่าในประวัติศาสตร์จะไม่มีเด็กทารกที่ดูดซับยารวดเดียวสิบหลอด เพียงแต่มันค่อนข้างหายากมากเท่านั้น
คนของหน่วยกองทัพไม่ได้อ้อยอิ่งมากนัก พวกเขาบอกลาและจากไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้หลานลั่วเฟิ่งที่ชักชวนพวกเขาให้อยู่ต่อด้วยไมตรีจิตไม่เข้าใจถึงสาเหตุ กับหลิงฉินที่สัมผัสอะไรบางอย่างได้ลางๆ
หลิงหลานมองตามหลังคนของหน่วยกองทัพจากไปก่อนจะรู้สึกวางใจในที่สุด จากนั้นเธอก็รู้สึกว่าข้างในกระเพาะปัสสาวะของตัวเองหนักอึ้งและรู้สึกอั้นไม่ไหวแล้ว เธอกลัดกลุ้มใจ ควรทราบว่า มารดาของเธอไม่ให้เธอดื่มนมอะไรเลยเพื่อที่จะดูดซับยาในครั้งนี้ แล้วทำไมเธอถึงรู้สึกปวดฉี่กะทันหันล่ะ
เสี่ยวซื่อเหมือนกับสัมผัสได้ถึงความกังวลใจของหลิงหลาน มันเอ่ยด้วยความกระอักกระอ่วนอย่างยิ่งว่า “ฉันกลัวว่าจะถูกคนของหน่วยกองทัพสังเกตเห็นก็เลยไม่กล้าขับของเสียผ่านทางต่อมเหงื่อ เพราะฉะนั้นก็เลยส่งพวกสารเจือปนไปที่นั่น…”
ความหมายก็คือ สารเจือปนจำนวนมากมายขนาดนั้นอยู่ที่นั่น ถ้าไม่ปวดฉี่สิถึงจะมีปัญหา
หลิงหลานยังไม่ทันได้ตะโกนเรียก
