มารดามาช่วยเธอก็รู้สึกได้ว่าเธอฉี่ราดอย่างน่าอนาถอีกครั้ง…
“เสี่ยวซื่อ นายตายแน่!” หลิงหลานร้องคร่ำครวญ!
แม่งเอ๊ย ไม่ง่ายเลยกว่าที่จะหาศักดิ์ศรีของตัวเองกลับมาได้นิดหน่อย เวลานี้เธอกลายเป็นเด็กน้อยที่ใครเห็นใครก็รัก แต่ไม่นึกเลยว่าวันที่สดใสงดงามเพิ่งจะปรากฏก็ถูกเสี่ยวซื่อที่คิดเองเออเองทำลายทิ้งไปแล้ว
หลิงหลานรู้สึกเสียใจขึ้นมาอีกครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้ยินเสียงแม่ตีก้นเธอแล้วก็เย้าแหย่ที่เธอยังคงฉี่ราด เธอรู้สึกว่าชีวิตตัวเองมืดมนแล้ว
………………………………………………
