อาไว้ปกปิดตัวนั้น จากนั้นก็เห็นทหารหนึ่งในนั้นที่ดูเหมือนจะเป็นแพทย์ทหารหยิบเข็มฉีดยายาวสุดขีดกระบอกหนึ่งที่ส่องเป็นประกายเย็นเยียบออกมาจากในกล่องข้างกาย หลังจากนั้นก็ดูดยากระตุ้นยีนระดับพิเศษขึ้นมาจากหนึ่งในหลอดยาเหล่านั้น
หลิงหลานแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น อย่างไรก็ตามก็ทำได้แค่มองไม่เห็นเท่านั้น เด็กทารกอายุหกเดือนรู้ว่าความกลัวคืออะไรด้วยเหรอ เวลานี้หลิงหลานรู้สึกดีใจมากๆ ชาติที่แล้วเธอถูกเข็มทิ่มทุกวันจนด้านชาเพราะว่าต้องรักษาอาการป่วย ดังนั้นตอนนี้เลยทำหน้านิ่งเผชิญหน้าโดยที่ไม่รู้สึกหวาดกลัวได้
เข็มฉีดยาถูกปักเข้าไปที่แขนอย่างรวดเร็ว เทคนิคของแพทย์ทหารสูงมาก หลิงหลานรู้สึกคันและชาตอนที่เข็มเข้าไปเหมือนกับถูกยุงกัดจริงๆ
แพทย์ทหารค่อยๆ ดันยาเข้าไปในแขนของหลิงหลาน เขามองปฏิกิริยาตอบสนองของหลิงหลานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด มีทารกบางคนที่ไม่เข้ากับยา และมีทารกบางคนที่เกิดอาการแพ้ยา สรุปคือ ครั้งแรกที่ฉีดยากระตุ้นยีนให้กับเด็กทารกจะต้องระมัดระวังแล้วระมัดระวังอีกเพื่อไม่ให้เกิดเหตุสุดวิสัยขึ้น
หลิงหลานยังไม่ทันได้รู้สึกว่ามีอะไรแตกต่าง เสี่ยวซื่อที่อยู่ในสมองก็ออกมาโดยไม่ได้รับเชิญ
“ฉันสัมผัสได้ถึงของอร่อย! เป็นรสชาติในความทรงจำของฉัน! แต่มีบางอย่างที่แตกต่างอยู่นะ…แหยะ นี่มันขยะอะไรกันเนี่ย ไม่คิดเลยว่าจะมีสารเจือปนด้วย มันส่งผลกระทบต่อรสชาตินะ!” เสี่ยวซื่อไม่พอใจมากๆ มันรู้สึกว่าตัวเองถู
