งให้เธอไม่ต้องกังวลได้แค่สองปีเท่านั้น ถ้าหากเธอไม่รีบเพิ่มระดับความแข็งแกร่งของเซลล์ในร่างกายเธอแล้วละก็…เธอยังคงเสียชีวิตตามเดิม!” เสียงเด็กน้อยคล้ายกับดูยินดีกับความโชคร้ายของคนอื่นเล็กน้อย ทำให้ตอนที่หลิงหลานรู้สึกวิกฤติอยู่นั้น ก็รู้สึกโกรธแค้นด้วยเช่นกัน ในเมื่อทะลุมิติมาแล้ว หมอนี่จะเลือกโลกที่ดีกว่านี้เพื่อจบปัญหาที่จะเกิดขึ้นในอนาคตไม่ได้หรือไง
เสียงเด็กฟังดูเหมือนไม่ได้รับความเป็นธรรมมาก มันกล่าวว่า “จริงๆ แล้วไม่มีใครรู้เหมือนกันว่าทางออกอีกแห่งของรูหนอนคือที่ไหน ฉันถึงบอกว่าเธอโชคดีไง ถ้าเกิดไปสถานที่ที่แย่กว่าโลกของเธอขึ้นมา เธอก็ตายไปแล้ว”
หลิงหลานฟังแล้วก็รู้สึกกระดากอายมาก ไม่ว่าอย่างไรการที่เธอมีชีวิตต่อไปได้ก็เป็นเพราะความดีความชอบของหมอนี่ทั้งนั้น เธอจะตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้นได้อย่างไร
ไม่ถูกสิ หลิงหลานนึกถึงร่างกายก่อนอายุสามขวบของตัวเอง ถึงแม้ว่าจะอ่อนแอมากและนอนป่วยอยู่บนเตียงเป็นประจำ แต่ก็ไม่ถึงขั้นร่างกายพัง หลังจากอายุสามขวบจู่ๆ ร่างกายของเธอก็ทรุดลง หรือว่า…หลิงหลานเอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชาว่า “นายยังมีเรื่องที่ไม่ได้บอกฉันใช่ไหม”
เสียงเด็กน้อยรู้สึกได้ว่าความจริงที่มันอยากปกปิดไว้ตลอดมาถูกโฮสต์รับรู้แล้ว มันได้แต่อธิบายตรงๆ อย่างห่อเหี่ยวด้วยความจนใจว่า “ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน เพียงแต่ตอนที่ฉันตื่นขึ้นมาก็ได้ทำสัญญาผูกมัดกับเธอแล้ว ฉันเคยทดสอบพลังจิตของเธอม
