าก่อน พลังจิตของเธอไปถึงระดับสองซึ่งสูงกว่าคนทั่วไปในโลกของเธอใบนั้นมากๆ บางทีนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ฉันทำสัญญาผูกมัดกับเธอก็ได้…แน่นอนว่า การตื่นของฉันทำให้พลังจิตของเธอเพิ่มสูงขึ้นหนึ่งระดับ และกายเนื้อของพวกเธอที่นั่นแบกรับพลังจิตระดับสามไม่ไหว”
ในที่สุดก็หาผู้ร้ายที่ทำให้เธอตายเจอแล้ว หลิงหลานเกิดความรู้สึกประเดประดังเข้ามาพร้อมกัน ไม่รู้ว่าควรจะทำสีหน้าแบบไหนใส่มันดี
เสียงเด็กน้อยลนลานแล้ว มันเอ่ยด้วยความเศร้าใจว่า “ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ จริงๆ แล้วฉันก็ไม่รู้แน่ชัดเหมือนกันว่าพบเธอได้ยังไง ฉันรู้แค่ว่าฉันอยู่ได้แค่ในระบบดาวแมนโดราเท่านั้น” จนถึงตอนนี้มันยังงุนงงอยู่เลยว่ามันไปที่ดาวดวงแรกนั้นได้อย่างไร
หลิงหลานเป็นคนที่มองเห็นคนร้องไห้ไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นตัวเองหรือว่าคนอื่น เธอก็รับไม่ไหวทั้งนั้น นี่เป็นเพราะอาการป่วยของเธอ พ่อแม่แอบร้องไห้ด้วยความโศกเศร้าแทบทุกวัน หลิงหลานเห็นอยู่กับตา ในใจรู้ดี ทว่าไม่มีวิธีไปปลอบใจพวกเขา นี่ทำให้หลิงหลานเจ็บปวดมากและแค้นที่ตัวเองไร้ความสามารถ ดังนั้นการไม่อนุญาตให้ร้องไห้จึงถูกใส่เข้าไปในหลักการชีวิตของหลิงหลาน และข้อนี้ก็ถูกพามาที่โลกนี้ด้วย
“เอาล่ะ ฉันไม่โทษนาย พูดได้แค่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างนี้คือโชคชะตา” หลิงหลานยอมแพ้และก็ทำใจ ถึงแม้สิ่งที่เรียกตัวเองว่าอุปกรณ์เรียนรู้ด้านหุ่นรบจะทำลายชีวิตของเธอในชาติที่แล้ว ทว่ามันก็คืนชีวิตให้เธอเหมือนกัน มันไ
