ึ้นมาจริงๆ พวกเขาจำเป็นต้องผ่าคลอด เช่นนั้นก็จะไม่มีทางรับประกันได้เต็มร้อยเลยว่าสามารถปกปิดความลับของคุณหนูพวกเขาไว้ได้โดยที่ไม่มีวันพลาดแน่นอน เนื่องจากมีคนเกี่ยวข้องมาก ความเป็นไปได้ที่ความลับจะรั่วไหลก็เพิ่มขึ้นเยอะมาก
หลานลั่วเฟิ่งกัดฟันและลูบท้องที่ตั้งขึ้นสูงก่อนจะเอ่ยปลอบโยนว่า “ลูกรัก เลิกทรมานแม่ได้แล้ว รีบออกมาเจอแม่เร็วๆ เข้าเถอะ ถ้าหากลูกแค้นใจที่แม่ทำให้ลูกต้องใช้ชีวิตผิดปกติละก็ ลูกก็ต้องออกมาแค้นใช่ไหม”
เอาเถอะ หลานลั่วเฟิ่งเองก็เจ็บจนไอคิวติดลบไปแล้ว สิ่งที่เธอพูดออกมาไม่สมเหตุสมผลโดยสิ้นเชิง มีแม่คนไหนให้ลูกมาโกรธแค้นตัวเองบ้าง
อย่างไรก็ตาม หลิงหลานกลับได้ยินคำพูดของหลานลั่วเฟิ่ง ความรู้สึกเมื่อสักครู่บวกกับคิดโยงไปถึงสภาพตกอับก่อนหน้านี้ เธอก็พลันรู้แล้วว่าที่แท้ตัวเองกลายเป็นเด็กทารกไปแล้ว มิน่าล่ะเธอถึงขยับตัวไม่ได้เป็นเวลานานขนาดนั้น…
แต่ว่าเธอตายไปแล้วชัดๆ ไม่ใช่เหรอ กลับชาติมาเกิดใหม่อีกครั้ง? ทำไมถึงไม่ได้ดื่มน้ำแกงยายเมิ่ง[2]ล่ะ ความทรงจำเกี่ยวกับชาติที่แล้วฝังลึกขนาดนั้นเลยเหรอเสียงอ่อนโยนที่เธอได้ยินทำให้เธอรู้ว่าแม่คนนี้ไม่ใช่แม่ของเธอในชาติที่แล้วแน่นอน นี่จึงกำจัดความเป็นไปได้เรื่องการฟื้นคืนชีพออกไปเช่นกัน
“ขอร้องล่ะ ตอนนี้เธอยังมีใจมาคิดถึงปัญหาเรื่องการเกิดใหม่และฟื้นคืนชีพอะไรอีกเหรอ แม่เธอถูกเธอทำให้คลอดยากแล้วนะ…ยังไม่เก็บขาสองข้างของเธออีก เลิก
