ติดอยู่กับที่ได้แล้ว!” เสียงเด็กอ่อนดังลนลานขึ้นมาในหัวของเธอ เตือนว่าตอนนี้เธอควรทำอะไร
หลิงหลานได้ยินแล้วก็หดขาสองข้างที่ติดอยู่กลับมาตามจิตใต้สำนึก หลังจากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงกรีดร้องที่เหมือนใจจะขาด พลังสายหนึ่งปรากฏขึ้นมาฉับพลันและผลักร่างกายของเธอออกไป
พริบตานั้นเธอก็รู้สึกได้ว่ามีแสงสว่าง…
เธอยังไม่ทันได้เรียกสติกลับมาก็รู้สึกได้ว่ากำลังถูกนิ้วมือของใครก็ไม่รู้ควานเข้าไปในปากของตัวเอง ทำให้เธออยากอาเจียนอยู่บ้าง และอดอ้าปากประท้วงไม่ได้ จากนั้นก็ได้ยินเสียงร้องตะโกนอุแว้ๆ ของตัวเอง!
ใช่แล้ว มันเป็นเสียงตะโกน! หลิงหลานไม่มีทางยอมรับอยู่แล้วว่านั่นเป็นเสียงร้องไห้ มันดูน่าอายมากเกินไปจริงๆ
“คุณนาย คุณหนูแข็งแรงดีค่ะ!” หมอที่เป็นหนึ่งในคนคุ้มกันของตระกูลหลิงโล่งอกในที่สุด ภารกิจคุ้มครองความปลอดภัยแม่ลูกของพวกเธอสำเร็จเรียบร้อยแล้ว เธออุ้มหลิงหลานที่ร้องตะโกนออกมาสองทีก่อนตัดสินใจจะไม่เอ่ยปากอีกไปที่ข้างกายหลานลั่วเฟิ่งด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
หลานลั่วเฟิ่งลืมตาที่เหน็ดเหนื่อยขึ้นมาและลูบลูกของตัวเองด้วยความรักใคร่เอ็นดู หลังจากนั้นก็เอ่ยอย่างเฉียบขาดด้วยสีหน้ามีตื่นเต้นว่า “บอกคุณอาฉินว่า ฉันกับคุณชายหลิงหลานปลอดภัยดี!”
“ค่ะ คุณนาย!” คุณหมอเองก็เก็บรอยยิ้ม ทำหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา
การถือกำเนิดของคุณหนู ไม่สิ การถือกำเนิดของคุณชายไม่ได้หมายถึงว่าเรื่องราวจะสิ้นสุดลง ยังมีสง
