ึ้นว่า
“ฉันว่าแล้ว! เด็กใหม่ของพวกเราต้องทำได้แน่!”
“อะไรนะ? เมื่อกี๊ยังพูดว่า……”
“อ๊ะ ใช่เลย ลืมไปว่ายังไม่ได้ล้างปืนวันนี้ ขอไปก่อนนะ!”
ลอแรนรีบเผ่นหนีไปก่อนจะให้ใครได้พูดอะไรต่อ
โรแนนส่ายหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ส่วนไดโอแลนก็หัวเราะพลางโขกหัวกับโต๊ะ
“……ที่นี่คือกลุ่มนักแก้ปัญหาใช่มั้ยเนี่ย?”
เอน่า กรันท์ พึมพำอย่างหมดแรงกับความป่วงของสถานการณ์
โอเชียนจึงเริ่มแนะนำเอน่าให้รู้จักกับเพื่อนร่วมงาน
“คนนี้ โรแนน โรแลนด์ เป็นนายหน้าของสันนักงานแห่งนี้ ทักทายหน่อย”
โรแนนทักทายเอน่าด้วยท่าทางนุ่มนวลและสุภาพแบบสุภาพบุรุษ
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณเอน่า กรันท์ ผมคือโรแนน โรแลนด์ นายหน้าจากไวโอเล็ตฟ็อกซ์ รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบกับแม่มดผู้เลื่องชื่อที่เคยได้ยินแต่เรื่องราว”
เอน่าจ้องโรแนนด้วยสายตาระแวง ก่อนจะค่อย ๆ หลบหลังโอเชียน
โอเชียนหันไปหาเธอ ซึ่งตอนนี้โผล่มาแค่หน้า
“เป็นอะไร?”
“หมอนั่น…น่าสงสัยเกินไป”
เขาถามไม่ได้ว่าตรงไหนที่ดูน่าสงสัย
เพราะความจริงแล้ว เขาก็คิดเหมือนกัน
“ดวงตานั่นไง คนที่มีแววตาแบบนั้นต้องมีอะไรแอบแฝงแน่”
เห็นได้ชัดว่าเอน่ากำลังอารมณ์ขึ้น แบบเดียวกับตอนขับรถชนผู้พิพากษานั่นแหละ
“ฮูฮูฮู เธอนี่ตลกดีนะ แต่พูดแบบนั้นฉันก็เสียใจนะ ผมเป็นพวกจิตใจบอบบางน่ะ”
“ว้าว พูดโกหกได้หน้าตาเฉยเลยนะ”