Divine Chants
ซึ่งแบ่งเป็น 3 สายหลัก
[กฎทองนิรันดร์]
[กฎแห่งการพิพากษา]
[กฎแห่งการคุ้มกันศักดิ์สิทธิ์]
แต่ผู้พิพากษานี่ใช้ทั้งสามสายผสมกันหมด
เขาเรียกหอกกลับมา แล้วแปรสภาพเป็นทองท่อนใหญ่ในรูปแบบ ‘แท่นฟา’ หนึ่งคู่
เมื่อเห็นท่าตั้งการต่อสู้ของอีกฝ่าย โอเชียนพึมพำ
“ทองศักดิ์สิทธิ์”
หากอัสวินพเนจรมีแสงดารา อัศวินศักดิ์สิทธิ์ก็มีแสงศักดิ์สิทธิ์
แสงดาราใช้แค่ในรูปดาบ ฟันได้รุนแรง แต่ประยุกต์ใช้น้อย
แสงศักดิ์สิทธิ์สามารถแปรรูปเป็นอะไรก็ได้ตามจินตนาการ
แม้จะด้อยกว่าเรื่องพลังโจมตี แต่ได้เปรียบด้านการประยุกต์ใช้งาน
และพาราดินที่มีพลังแสงศักดิ์สิทธิ์มากขนาดนี้ ย่อมได้รับความเคารพในศาสนจักรเป็นอย่างยิ่ง
“เจ้ารู้สิ่งนี้จักดี นั่นเพราะพระบิดาในสวรรค์ทรงประทานพรศักดิ์สิทธิ์ให้พวกเรา”
“ศาสนจักรคงไม่มีอะไรซินะ ถึงได้ส่งคนระดับเจ้ามาล่าแม่มดธรรมดา”
“หน้าที่ของข้าคือกวาดล้างความนอกรีต ไม่ว่าภารกิจจะใหญ่หรือเล็กก็ล้วนสำคัญเท่ากัน”
เขาบ้าไปแล้ว
เหมือนแม่ทัพระดับนายพลมาเดินเก็บก้นบุหรี่ในค่าย
แต่ก็ทำไปด้วยความเชื่อมั่นว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
‘ถ้ายื้อนาน ฉันจะเสียเปรียบ’
โอเชียนเคยสู้กับพาราดินพวกนี้มาก่อน จึงรู้ดีว่าอีกฝ่ายคือสัตว์ประหลาดที่ไม่มีวันเหนื่อย
ถ้าเป็นแบบนั้น ก็ต้องตัดสินให้ได้ภายในการปะทะสั้น ๆ เพียงครั้งเดียว
แต่เขาทำได้หรือไม่ ในเมื่ออีกฝ่ายมีความสามารถที่หลากหลายขนาดนี้?
โอเชียนเหลือบมอง
