บผู้ไล่ล่าจากศาสนจักรเปตราปะทะกันแล้ว
โอเชียนพุ่งตัวดุจสายลมตรงไปยังจุดระเบิด ทิวทัศน์รอบข้างพร่าไหวจากความเร็ว
เขาผ่านช่องว่างระหว่างชาวสลัมที่กำลังวิ่งหนีอย่างง่ายดายโดยไม่มีการปะทะ
“อะ อะไรน่ะ?”
“เมื่อกี้คืออะไร?”
คนในสลัมพากันมึนงงขณะที่โอเชียนผ่านพวกเขาไปอย่างรวดเร็วราวกับวิญญาณ
จากนั้นโอเชียนกลิ้งตัวลงกับพื้นอย่างแรง
เสียงกระแทกดังสนั่น พื้นดินสั่นสะเทือน ทิ้งรอยเท้าไว้ชัดเจน
แรงสะท้อนทำให้ร่างของเขาทะยานขึ้นสูง
กลางอากาศ เขาใช้สายตาอันเฉียบคมกวาดมองโดยรอบ แล้วก็เห็นหญิงในผ้าคลุมสีแดงวิ่งหนีอยู่ และกลุ่มชุดขาวล้วนกำลังไล่ตาม
ดวงตาของเขาเป็นประกาย
ร่างของโอเชียนพุ่งลงราวกับเหยี่ยวตะครุบเหยื่อ
แม่มดจนมุมแล้วหนีไม่ได้ แต่โอเชียนลงมาจังหวะพอดีระหว่างเธอกับกลุ่มศาสนจักรเปตรา
-ตึง!
ฝุ่นฟุ้งกระจายราวกับระเบิดเพิ่งลง แรงกระแทกทำให้เพิงสลัมรอบๆ สะเทือนไปหมด
ในที่สุดฝุ่นก็จางลง เผยให้เห็นร่างของโอเชียน
แม่มดที่กำลังหนีเบิกตากว้าง เช่นเดียวกับกลุ่มผู้ไล่ล่า
“เจ้าเป็นใคร?”
พาลาดินที่อยู่แนวหน้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว
เขาเป็นชายวัยกลางคน คอหนา คางสั้น ดวงตาแข็งกร้าวหันไปมองโอเชียนด้วยความเป็นศัตรู
ทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น สายตาของโอเชียนก็เปลี่ยนไปมองพาลาดินคนนั้น
“……!”
พาลาดินถอยหลังทันทีเมื่อเห็นแววเพลิงสีขาวบริสุทธิ์ในดวงตาของโอเชียน เช่นเดียวกับนักบวชและอัศวินคนอื่นๆ
มีบางอย่างน่า
