งเหรอ?”
“ยังไงฉันก็สร้างมันเสร็จแล้ว ขอไปพักสักทีเถอะ”
“เข้าใจแล้ว ข้าวางใจได้กับภารกิจนี้แล้ว”
“ภารกิจ?”
เอลดินถามอย่างสนใจแม้จะเหนื่อยล้าเต็มที่
“ได้รับภารกิจทันทีที่ได้รับอาวุธที่ฉันเพิ่งสร้างให้งั้นเหรอ?”
“ได้ข่าวว่ามีแม่มดอยู่นอกเมืองที่ร้องขอลี้ภัย”
“……เดี๋ยว ฉันว่าเคยได้ยินเรื่องนั้นเหมือนกัน มันเกี่ยวกับเพตราด้วยใช่ไหม?”
“ใช่แล้ว”
“นายจะไปเพราะเรื่องนี้?”
เอลดินอ้าปากจะพูด แต่สุดท้ายก็เม้มปากแน่นแล้วส่ายหน้า
“ช่างเถอะ แต่อย่าไปตายล่ะ”
“เป็นห่วงข้าหรือ?”
“มันน่าเสียดายน่ะ ถ้าทำอาวุธดี ๆ ไป แล้วเจ้าของดันตายตั้งแต่ภารกิจแรก”
“ไม่ต้องห่วง”
โอเซียนมองดาบที่ชักออกมา แล้วเก็บมันเข้าฝัก
“กับดาบเล่มนี้ ฉันไม่คิดว่าจะพ่ายแพ้”
*
วันออกปฏิบัติภารกิจ
ผมมาถึงสถานีรถไฟในเขต 34
ทีร์นามีทางรถไฟหลายสาย รวมถึงสายที่ออกนอกเมืองด้วย
ลูกค้าของผม—แม่มด—นัดพบกันที่นอกเมือง ในสาธารณรัฐออสแนฟาลอส (Osnaphalos) ที่อยู่ติดกัน
‘ออสแนฟาลอส… ในเกมเคยเป็นอาณาจักร ตอนนี้กลายเป็นสาธารณรัฐ เป็นที่รู้จักในด้านวิชาการและหนังสือ’
ด้วยความที่เป็นสาธารณรัฐ ทำให้อิทธิพลของเพตราอ่อนแรง อีกทั้งอยู่ใกล้ทีร์นา จึงเหมาะจะใช้เป็นจุดนัดพบ
จริง ๆ ก็อยากเห็นว่าอาณาจักรที่เปลี่ยนแปลงไปนั้นเป็นอย่างไร แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาสำหรับเรื่องนั้น
ผมสัมผัสดาบที่สะพายอยู่ข้างเอว แล้วเหลือบตามองไปรอบ ๆ
‘นึกว่าพวกเหลือขอจะหายไปหมดแล้ว แต่
