ัง!
ลูกเหล็กพุ่งออกไปเหมือนกระสุนปืน
ปลอกกระสุนดีดออกจากด้านหนึ่งของกระบอง พร้อมกับไอสีขาวพุ่งพรวด
–ตึง!
เสียงกระแทกของลูกเหล็กกับแผ่นเหล็กก้องทั่วห้อง
โอเชียนเข้าใจทันทีว่าทำไมด้ามจับถึงได้หนา
มันเต็มไปด้วยดินปืนและลวดสำหรับยิงลูกเหล็กออกไป
ลวดยึดจากด้ามถึงลูกเหล็กตึงเปรี๊ยะ แล้วลูกเหล็กก็ถูกดึงกลับเข้าที่
เข็มแหลมหายไป
“สามารถดึงกลับได้ด้วย”
โอเชียนแทบไม่เชื่อสายตา
ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นกระบองเหล็กธรรมดา กลายเป็นมอร์นิ่งสตาร์ที่ยิงออกมาได้?
ถึงขั้นนี้ มันไม่ใช่มอร์นิ่งสตาร์แล้ว มันคือชูตติ้งสตาร์เลยต่างหาก
ไม่ใช่แค่ความไฮเทค แต่คือความคิดสร้างสรรค์แบบเหนือชั้น
ในเมื่อจะทำขนาดนี้ ยิงปืนไปเลยไม่ง่ายกว่าเหรอ?
“ก็ลูกค้าฉันเรื่องเยอะน่ะ งั้นลองอันนี้ไหม?”
เอลดินหยิบหอกเล่มหนึ่งขึ้นมา
แน่นอนว่าติดกลไกเต็มไปหมด
“สามารถยืดและหดความยาวได้ตามใจ และถ้ากดปุ่มนี้…”
–กี๊ดดด
ปลายหอกเริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว
“หมุนแบบนี้เพิ่มพลังเจาะ แล้วถ้ากระตุกด้ามไปข้างเดียว…”
–ปัง!
ไอสีขาวพุ่งออกจากปลายหอก ดันใบมีดพุ่งใส่แผ่นเหล็ก
“ยิงได้ด้วยนะ ใช้ตลับไอน้ำบีบอัด”
โลกนี้ไม่ได้คิดค้นวิศวกรรมไอน้ำขึ้นมาเปล่า ๆ
มันคือโลกที่วิทยาศาสตร์พัฒนาไปในทางพิสดารสุด ๆการระเบิดทันทีด้วยไอน้ำบีบอัดกลายเป็นเทคโนโลยีในอาวุธ
โอเชียนรู้แน่แล้วว่า เขามาถึงอีกโลกจริง ๆ
“หรือจะดูขวานเล่มนี้ล่ะ?”
“ขวาน?”
โอเชียนจำได้ทันทีว่าเขาเคยเห็นขวาน
