้าทำอะไรหรอก เพราะออฟฟิศของเราอยู่ระดับสีเทา”
“ระดับสีเทา?”
คำที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน
โอเชียนถามต่อ โรแนนก็อธิบาย
“วงการนักแก้ปัญหามันกว้างมาก กินทั่วทั้งเมือง เพื่อควบคุมเลยมีองค์กรตัวกลางชื่อ พันธมิตรทางการค้า ขึ้นมา แล้วเขาก็จัดระดับของออฟฟิศแต่ละแห่ง”
“สีเทาก็เป็นระดับที่ พันธมิตร ให้เหรอ?”
“ใช่ เพราะนักแก้ปัญหาทำงานหลากหลายมาก ก็เลยต้องแยกประเภทไว้”
ออฟฟิศของฟิกเซอร์มีหลัก ๆ สามประเภท คือ ดำ ขาว และเทา
“กลุ่มสีขาวทำงานถูกกหมาย เช่น หาคน เก็บข้อมูล หรือช่วยงานเมือง”
“งั้นสีดำก็คืออีกขั้วสินะ”
“ใช่ ทำงานผิดกหมาย สกปรก ไม่ต่างจากแก๊งโจรเลย บางทีอันตรายยิ่งกว่าด้วยซ้ำ”
“แล้วสีเทาคือ…”
“อยู่ตรงกลาง ไม่ฝักใฝ่ฝั่งใดฝั่งหนึ่ง รับงานทั้งสองประเภท”
แต่ก็มีออฟฟิศสีเทาไม่เยอะ
เพราะพอเอนเอียงไปฝั่งใดฝั่งหนึ่ง ก็จะกลายเป็นขาวหรือดำทันที
เป็นขาวก็ใช่ว่าจะไม่ทำเรื่องผิดกหมาย และเป็นดำก็ใช่ว่าจะไม่ทำงานถูกกหมาย
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับ “ระดับ”
ออฟฟิศสีเทาจึงถือเป็นตำแหน่งพิเศษ ที่ต้องรักษาสมดุลได้จริง
“ถึงว่า ถึงว่าร้านเล็กแค่นี้ก็ยังไปได้ดี”
เพราะทำงานทั้งถูกและผิดกหมาย ก็เลยมีคู่แข่งเยอะรอบตัว
แต่ Violet Fox ก็ยังไปได้สวย
นั่นเพราะหัวหน้าผู้ฉลาดอย่างโรแนน โรแลนด์
และ