า เขากลับใช้การหลบหลีก
และมันก็ถูกต้อง เพราะเมื่อขอบเขตแคบลง พลังจึงสูงขึ้นมาก ถ้าเขาใช้แรงดันกลับเหมือนก่อน คงไม่รอด
‘เขาหลบได้ยังไงกัน?’
ทุกครั้งที่เดฟเวอร์เหวี่ยงแขนโอเชียนก็เหมือนรู้ล่วงหน้าและหลบเหมือนเงา
ไม่ใช่ว่าเดฟเวอร์ช้า
ความเร็วของเทสลาอาร์มเมื่อเปิดใช้งานนั้น แม้แต่เดวิดที่อยู่ในสนามรบมานานยังตามไม่ทัน แล้วออเชียนกลับหลบได้หมด
มันคือการเคลื่อนไหวที่ไม่น่าเชื่อ
-กว๊าง กว๊าง กว๊าง!
เสียงระเบิดดังก้องไปทั่ว โครงเหล็กพังยับ สะเก็ดกระจายไปทุกทิศทาง
แต่น่าเหลือเชื่อที่ไม่มีการโจมตีใด ๆ ของเดฟเวอร์แตะต้องโอเชียนได้เลย แม้แต่ปลายเส้นผม
“งั้นแกไม่ใช่แมลง แต่เป็นแค่ปลาตัวเล็ก!”
เดฟเวอร์พ่นลมหายใจด้วยความหงุดหงิด
เขาวางแผนไว้จะซัดให้กระเด็นตั้งแต่ทีแรก แล้วตามด้วยการโจมตีครั้งที่สองปิดบัญชี
แต่น่าเสียดายโอเชียนหลบครั้งแรกได้
หมอนี่บุกเข้าตรง ๆ โดยไม่ลังเลเลยตลอดเวลา
ไม่ใช่แค่พละกำลัง
มันมีทั้งสัญชาตญาณ หรืออาจเรียกได้ว่าเป็นสัญชาตญาณสัตว์ป่า
‘และเขาเริ่มเร็วขึ้นเรื่อย ๆ’
ตอนแรก การเคลื่อนไหวของโอเชียนยังพอเดาได้ แต่พอเวลาผ่านไป กลับยิ่งจับจังหวะยากขึ้น
‘ไม่ใช่เพราะสู้แล้วเก่งขึ้น แต่กำลังปรับตัวเข้ากับพลังฉันต่างหาก’
แม้เดฟเวอร์จะเป็นคนอารมณ์ร้อน แต่ในฐานะจอมเวท เขาก็มีมันสมองเยือกเย็น
ต้องเปลี่ยนแผนแล้ว
ขณะใช้เทสลาอาร์มโจมตีอย่างต่อเนื่อง เขาเสริมพลังให้แขนขวา
-บูม!
ภายในโรงไฟฟ้า
