แต่ถ้าต้องตายอย่างเงียบ ๆ แบบนั้น ฉันคงข่มตาหลับไม่ลงแน่ ๆ”
คำพูดของเดวิดไม่ได้โอ้อวด แต่จริงใจ
เหล่าทหารรับจ้างต่างอึ้ง พวกเขาไม่ได้เคารพชายคนนี้เปล่า ๆ
บางทีเขาคงอยู่รอดมาได้ยาวนานขนาดนี้ เพราะจิตใจแข็งแกร่งแบบนี้
“ฉันจะสู้ด้วย”
พูดจบ สาวกเหล็กก็ลุกขึ้นยืน
“นายไหวเหรอ?”
“ถ้ามันจบอยู่แล้ว อย่างน้อยก็จะถ่วงเวลาให้นานที่สุด”
สาวกเหล็ก คือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในที่นี้ แต่เขาดันไม่เหมาะจะต่อสู้กับเดเวอร์ที่มีแขนเทสลา
เพราะมากกว่าครึ่งของร่างเขาคือโลหะ ทำให้ไวต่อสนามแม่เหล็ก
ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังยินดีจะสู้เคียงข้างเดวิด
“เจ้านี่มันแกร่งเกินไป ฉันจัดการคนเดียวไม่ไหว แล้วคนอื่นล่ะ จะทำยังไง?”
เดวิดถามขึ้น ทหารรับจ้างเงียบกันหมด
แต่แล้วก็มีคนลุกขึ้นยืน
“ใช่แล้ว ลุยกันให้สุดไปเลย พวกเราจะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหนกัน?”
คำพูดกล้าหาญของเขาทำให้จิตใจของคนอื่นพลุ่งพล่านขึ้น
แม้แต่ในกองเถ้า เปลวไฟก็ยังคงคุกรุ่น
ในบรรยากาศที่ร้อนขึ้นช้า ๆ เดวิดพูดขึ้น
“งั้นก็มาลองกันอีกสักตั้ง”
ทุกคนหันมามองเขา
“ไปแสดงให้ไอ้พวกสวะนั่นเห็น ว่าพวกเราก็มีเขี้ยวเล็บเหมือนกัน”
“พวกหนอนนี่หลบได้ดีจริง ๆ”
ในโรงไฟฟ้าที่มืดสนิท เดเวอร์พึมพำกับตัวเองขณะกวาดตามองไปรอบ ๆ
มีทั้งท่อขนาดมหึมาและโลหะสาร
