พัดชนิดอยู่เต็มไปหมด ที่ให้คนหลบซ่อนมีจำกัด แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา
พวกมันไม่มีทางหนีได้ และต่อให้ซ่อนอยู่ เขาก็มีวิธีหาตัวจากที่นี่อยู่ดี
เดเวอร์ตั้งสมาธิทันทีและเรียกมานาจากร่างกาย
มานาแผ่กระจายออกไปเป็นวงคลื่นจากจุดศูนย์กลางที่ตัวเขา
[เวทสี (Color Magic)]
ด้วยเวทนี้ ทหารรับจ้างไม่มีทางรอดพ้นสายตาเขาได้
เดเวอร์ใช้เวททันทีเพื่อตรวจจับศัตรู
จากนั้นก็แสยะยิ้ม
ควั้กว๊ากว๊าง!
เสียงระเบิดดังขึ้นเหนือศีรษะ โครงสร้างขนาดใหญ่ถล่มลงมา
กับดักที่พวกเขาวางไว้ทำงานแล้ว
“ตลกดีนี่”
เดเวอร์ยกแขนขวาขึ้นแล้วร่ายเวท
ม่านเวทแข็งแกร่งถูกสร้างขึ้นทันที ขวางโครงสร้างที่ร่วงลงมาไว้
“ตอนนี้แหละ ยิง!”
ทันใดนั้น พวกที่ดักซุ่มอยู่ก็เปิดฉากยิงพร้อมกัน
ประกายไฟแลบวาบในความมืด กลิ่นดินปืนลอยคลุ้งไปทั่ว
ทหารบางคนขว้างวัตถุระเบิดที่พกติดตัวทั้งหมดเข้าใส่
มันมีพลังพอจะเปลี่ยนรถหุ้มเกราะให้กลายเป็นเศษเหล็ก
แต่แม้จะเจอพลังโจมตีมหาศาลแบบนั้น เดเวอร์ก็ยังคงไร้รอยขีดข่วน
“หมดมุกแล้วเหรอ?”
ใบหน้าของเหล่าทหารรับจ้างบิดเบี้ยวด้วยความสิ้นหวัง เมื่อเดเวอร์พูดพร้อมรอยยิ้มผ่านหน้ากากกันแก๊ส
“ฉันดูพวกแกดิ้นพล่านอยู่ตั้งนาน แต่สุดท้ายพวกแกก็ยังเป็นแค่แมลงอยู่ดี”
เมื่อเดเวอร์เริ่มร่ายเวทอีกครั้ง เดวิดก็ตะโกนขึ้น
“ถอย!”
ตะ-ต