พทั้งหมดผ่านกล้องเล็ง
แต่ในฐานะสไนเปอร์ เธอไม่สามารถหลบกระสุนที่ย้อนกลับมาได้ทัน
เธอหลับตาแน่น ก่อนจะมีประกายไฟพุ่งขึ้นพร้อมเสียงแหลมแปลบ
เมื่อเธอลืมตา ก็เห็นแผ่นหลังของโอเชียนยืนถือดาบอยู่ตรงหน้า
“อยู่ข้างหลังไว้”
กระสุนที่ถูกผ่าครึ่งตกอยู่ใกล้โอเชียน
เธอจำได้ว่ามันคือกระสุนขนาดใหญ่จากปืนของเธอเอง
โอเชียนผ่ากระสุนที่ลอยกลางอากาศด้วยดาบของเขา
หลังจากความเงียบงันชั่วครู่ โอเชียนก็พุ่งเข้าใส่ศัตรู
เขาใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีก็เข้าสู่ระยะโจมตี
“อะไรวะเนี่ย?”
คียิ่ง──!
แต่ทันทีที่ศัตรูยกแขนเทสลาขึ้นอีกครั้ง ดาบของโอเชียนก็หยุดกลางอากาศ
ไม่ว่านักดาบจะเร็วแค่ไหน ดาบเหล็กก็ยังเป็นโลหะอยู่ดี
ตราบใดที่มันยังอยู่ภายใต้อิทธิพลของแม่เหล็ก มันก็จะไม่มีวันเข้าถึงเป้าหมาย
“ใช้ดาบงั้นเหรอ? ไร้สาระชะมัด”
ศัตรูที่จ้องโอเชียนพูดขึ้น
เขารู้สึกทึ่งกับการใช้ดาบของโอเชียน
“ไม่รู้ว่าแกโง่หรือกล้า แต่กล้าฟันฉันด้วยดาบเนี่ยนะ…….”
“พูดมาก”
โอเชียนพูดพร้อมออกแรงเพิ่ม
กล้ามเนื้อทั่วร่างเขาเกร็งแน่น ดาบที่เคยหยุดนิ่งค่อย ๆ เคลื่อนไปข้างหน้า
“อะไรวะนะ……?”
แววตาศัตรูหลังหน้ากากเบิกกว้างเมื่อเห็นดาบค่อย ๆ เข้าใกล้
เขาใช้แรงแม่เหล็กที่สามารถหยุดกระสุนไว้กลางอากาศได้ แต่โอเชียนกลับดันมันทะลวงผ่านด้วยพละกำลังล้วน ๆ?
“……แกมันแมลงน่ารำคาญจริง ๆ”
ศัตรูพูดเสียงต่ำ ไม่ชอบใจการบุกของโอเชียนนัก
พร้อมกันนั้น แรงแม่เหล็กที่ผล