ห้องนั้นคือตัวเขาเอง
เขาพกดาบเป็นอาวุธ
แล้วจะมีอาวุธอื่นอีกไหม? ไม่มีเลย
ร่างกายที่แทบไม่ได้ใส่อะไรปิดบัง ทำให้ไม่มีทางซ่อนปืนได้แน่นอน
เขาเอามาแค่ดาบเล่มเดียวมาห้อยอยู่ข้างลำตัวเท่านั้น
‘หมอนี่มันบ้าเหรอ?’
‘มาทำอะไรที่นี่เนี่ย ถือดาบแทนปืนงั้นเหรอ?’
ดาบยาวหนึ่งเล่มในที่ที่แม้แต่ปกนามบัตรยังไม่สามารถหยิบออกมาอวดได้
แน่นอนว่าสายตาที่เหลือมองโอเชียนล้วนไม่เป็นมิตร พวกเขารู้สึกเหมือนเขากำลังเล่นตลกกับงานว่าจ้างใหญ่ในครั้งนี้
เขาดูไม่แก่เลย แถมยังไม่มีตัวใหญ่เลย
คนแบบนี้ที่ไหนๆ ก็เป็นเหยื่อได้ง่าย
เมื่อใดก็ตามที่กลุ่มคนมีฝีมือมารวมตัวกัน การแย่งชิงอำนาจก็จะเริ่มขึ้น
กลุ่มทหารรับจ้างเริ่มลุกขึ้นจากที่นั่ง
สายตาทุกคู่จ้องไปที่โอเชียนแต่ก่อนที่ใครจะได้ขยับ หนึ่งในนั้นก็ลุกขึ้นก่อน
“หืม? ตรงนั้นน่ะ”
“โอ้”
เมื่อเห็นว่าเป็นใคร ทหารรับจ้างคนอื่นก็พากันนั่งกลับที่เดิม
นักแม่นปืนผมแดงชื่อคิด กำลังเดินเข้าหาโอเชียน
‘คิด ขยับตัวแล้ว’
‘จบแล้ว’
คิดเป็นที่รู้จักทั้งเรื่องความแม่นยำและความเร็วที่มองไม่ทัน แต่ที่ทำให้เขาโดดเด่นไม่ใช่แค่ฝีมือเท่านั้น
มันเป็นบุคลิกของเขาต่างหาก
ชื่อ “คิด” ไม่ได้มาเพราะเล่นคำ แต่เขามีความเป็นเด็กในตัวสูง
และความโหดร้ายแบบเด็ก ๆ ก็เป็นสิ่งที่ทำให้แม้แต่ผู้ใหญ่ยังต้องขยาด
ชื่อเสียงของคิดเกิดจากความโหดแบบเด็ก ๆ นั้นเอง
เขาไม่เคยรู้จักคำว่าพอประมาณในทุกสิ่งที่ทำ
คิดเดินเข้าห
