ก้ปัญหาเหมือนกัน”
พอเขาแนะนำตัว เสียงซุบซิบก็ดังขึ้นในหมู่ทหารรับจ้าง
“ผู้บัญชาการเดวิดมาด้วยว่ะ”
“โคตรพ่อมือเก๋าเลย”
โอเชียนได้ยินบทสนทนาเล็ก ๆ น้อย ๆ นั้นชัดเจน จึงพูดออกมา
“คนดังเหมือนกันแฮะ”
“แค่ชื่อเสียงเก่า ๆ เมื่อเทียบกับดาวรุ่งแบบคุณ”
เดวิดพูดพลางตบมือสองที
จากนั้นร่างใหญ่สองร่างที่อยู่ด้านหลังก็ขยับเข้ามา
โอเชียนเบิกตาขึ้นเมื่อเห็นพวกมัน
‘หุ่นยนต์กล?’ (Automaton)
ใส่สูทดำและสวมหมวก หน้าของมันเป็นเหล็กไร้รายละเอียด
หุ่นยนต์กลจับคิดที่ยังนั่งหมดสภาพแล้วลากออกไปนอกโรงงานร้าง
มึอปืนที่ไร้อาวุธไม่มีสิทธิ์อยู่ในการว่าจ้างแบบนี้ และมันก็สมควรแล้ว
คิดที่สติหลุดไปแล้ว ไม่อาจขัดขืนได้เลย
โอเชียนมองภาพนั้นด้วยสายตาที่เฉียบคม
เขาเคยได้ยินมาว่างานละเอียดแบบนี้ พวกหุ่นกลทำไม่ค่อยได้ แต่ของเดวิดทำได้
และเขาก็เข้าใจทันทีว่าทำไม
‘เส้นไหม?’
มีเส้นบาง ๆ แทบมองไม่เห็น เชื่อมระหว่างเดวิดกับหุ่นยนต์กล
มันมีพลังงานไหลเวียน และเห็นได้ชัดว่าเดวิดควบคุมมันอยู่
‘ควบคุมได้แม่นยำจริง ๆ’
ออเชียนเข้าใจทันทีว่าทำไมถึงเรียกเขาว่า “ผู้บัญชาการเดวิด”
แต่สิ่งที่รบกวนใจเขาคือเจ้าหุ่นกลนั่นต่างหาก
เขาเคยเห็นหุ่นกลที่ดีไซน์คล้ายกันมาก่อน
ไม่นานมานี้เอง
“ขอถามอะไรหน่อย”
ดาบของออเชียนพุ่งไปที่หุ่นยนต์กลทันที
รวดเร็วจนแม้แต่เดวิดก็ยังไม่ทันตั้งตัว
เขาไม่คิดว่าจะมีใครชักดาบใส่เขาในที่แบบนี้
“เจ้าหุ่นกลนั่น นายได้มา