ค
“เฮอะ นายไม่ได้แตะต้องวอร์ล็อคใช่ไหม?”
“ก็เห็นอยู่แล้วนี่ แล้วทำไมถึงมาช้า?”
โอเชียนหันไปถามลอเรนด้วยน้ำเสียงเหน็บแนมเล็กน้อย
ลอเรนถึงกับอึ้ง
แต่ยังไม่ทันตอบเธอก็เหลือบไปเห็นคาร์ล แจ็คสันที่นอนหมดสติอยู่บนพื้น
“……นายจับเขาได้จริง ๆ เหรอ?”
“แล้วใครจะจับตัวปลอมกันล่ะ?”
“แล้ววอร์ล็อคคนนั้น……”
สีหน้าของลอเรนเปลี่ยนทันที
“ทำไมล่ะ รู้จักเหรอ?”
“ไม่รู้จักหรอก แต่จำหน้าได้”
“แสดงว่าดังสินะ”
“ไม่ใช่แค่ดัง—เอลีส เดนาโรว่า อัจฉริยะเวทมนดำที่หาได้แค่หนึ่งในร้อยปี”
“อัจฉริยะเวทมนดำ?”
“แค่อายุเท่านี้ก็เป็นจอมเวทระดับ 4 ดาวแล้ว แถมยังเป็นหัวหน้าสถาบันเวทมนดำอีก!”
“เดี๋ยว… สถาบันเวทมนดำ?”
โอเชียนถามราวกับได้ยินสิ่งที่ไม่ควรได้ยิน
“ก็เป็นมหาวิทยาลัยที่สอนเวทมนดำไงล่ะ ไม่เคยได้ยิน [Caligo Biblio] เลยเหรอ? ดังมากเลยนะ”
“……ที่นี่มีอะไรแบบ ‘โรงเรียนโจร’ ด้วยเรอะ?”
“พูดอะไรน่ะ ไม่มีที่ไหนมีแบบนั้นหรอก”
แต่ในใจของโอเชียนก็คิดแบบนั้นจริง ๆ หลังจากได้ยินเรื่องของสถาบันเวทมนดำ
สายตาของเขาหันกลับไปมองเด็กสาวที่ชื่อเอลีส
ตอนนี้เธอฟื้นแล้ว และกำลังเหม่อมองไปไกล ๆ
ดูเหมือนลอเรนจะสัมผัสได้เช่นกัน เธอจึงกระซิบถามเบา ๆ
“แน่ใจนะว่าเธอไม่เป็นอะไร นายไม่ได้ทำให้
