ีปัญหาเรื่องสายตามาก่อน แต่เมื่อเทียบกับโอเชียนแล้ว เธอเริ่มรู้สึกด้อยกว่า
“……อยู่ชั้นไหน?”
“ชั้นสี่ หน้าต่างบานที่สองเจ้านั้นนั่งอยู่มุมห้อง”
เธอถามไปอย่างไม่มั่นใจนัก แต่โอเชียนตอบได้อย่างแม่นยำราวกับใช้กล้องซูมดูอยู่
“……อยู่ใกล้นายแล้ว ฉันนี่มันดูห่วยไปเลย”
“ก็เพราะเจ้ายังฝึกไม่พอน่ะสิ”
“พูดอะไรบ้า ๆ อีกละ แล้วเราจะเอายังไงต่อดี? หมอนั่นดูเหมือนจะยังไม่รู้ตัว”
“วิธีที่ง่ายที่สุดคือเข้าโจมตีแบบไม่ให้ตั้งตัว”
“บุกโดยไม่ให้ตั้งตัว?”
“ใช่แต่เราต้องระวังด้วย ว่าเจ้านั่นอาจวางอะไรสกปรก ๆ ไว้รอบบ้าน”
โอเชียนพูดจบก็หันศีรษะไปอีกทางอย่างรวดเร็ว
“อะไรน่ะ? มีอะไรเกิดขึ้น?”
“มีแขกไม่ได้รับเชิญ”
“หา?”
ลอเรนมองไปยังทิศที่โอเชียนมองอยู่ แต่ไม่เห็นอะไรเลยนอกจากหลังคาที่เต็มไปด้วยควันจากปล่องไฟ
•
จอมเวท คาร์ล แจ็คสัน กำลังซ่อนตัวอยู่ในห้องของเขาเฝ้าระวังสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างใกล้ชิด
‘ชิบหายล่ะ เรารีบเกินไปหน่อย’
การหักหลังบริษัท Blossom Tier Pharmaceuticals แล้วหนีไปพร้อมสูตรยาลับมันเป็นเรื่องที่เขาภูมิใจ
แต่การตามล่ากลับเร็วเกินกว่าที่คิด ตอนนี้เขาหนีไปได้แค่ถึงเขต 43 เท่านั้น
เขาต้องออกจากเมืองให้ได้หรืออย่างน้อยก็ต้องไปถึงเขตเลข 50 ขึ้นไปที่พวกมันไม่ตามถึง
‘พวกมันคงกำลังมองหาฉันอยู่ตอนนี้แน่ ๆ’
แม้ตอนนี้จะยังไม่มีใครพบเขาแต่ก็แค่เรื่องของเวลา
อย่างน้อยก็เท่าที่บริวารของเขารายงานมา
คาร์ลโล่งใจ
