หลังจากครุ่นคิดอย่างยาวนานในห้องทำงานโรแนนก็ตัดสินใจแน่วแน่และลงมายังชั้นล่างของร้านเหล้า
เขากำลังจะบอกโอเซียนว่าควรจะมีคนตามไปด้วยในการทำภารกิจนี้แต่พอเห็นโลเรนน์ เขาก็ปิดปากเงียบอีกครั้ง
โลเรนน์ทักทายโรแนนขณะอีกฝ่ายเดินลงบันได
“สวัสดี”
“คุณโลเรนน์มาแล้วสินะ”
โลเรนน์ดูเงียบผิดปกติ ทั้งที่ปกติจะเปิดปากขอเหล้าตั้งแต่กลางวัน
วันนี้กลับนั่งเงียบ ๆ เหม่อมองโอเซียนแทน
ไม่ว่าจะดูยังไงก็รู้ว่าทั้งสองคนมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น และโรแนนก็สังเกตได้ทันที
‘พยายามทำตัวเป็นรุ่นพี่แต่ดันโดนเล่นกลับจนเสียหน้า’
น่าสงสารโลเรนน์ ที่เคยพูดอยู่เสมอว่าคงจะดีถ้ามีรุ่นน้องสักคน ทั้งที่ในวงการนี้ไม่มีใครสนเรื่องอาวุโสจริง ๆ—เธอแค่ต้องการใครสักคนให้เธอได้ดูแลแล้วอวดเก่งใส่เขา
แต่ไวโอเล็ตฟ็อกซ์ไม่ใช่ที่ที่ใครจะมาเป็นนักแก้ปัญหาได้ง่าย ๆ
โรแนนกลั่นกรองผู้สมัครอย่างเข้มงวดก่อนจะเสนอให้ทำงานจึงทำให้บริษัทนายหน้าแห่งนี้มีนักแก้ปัญหาน้อยกว่าที่อื่นมาก
บางทีโลเรนน์ก็รู้เรื่องนี้ดีจึงยิ่งทำให้เธออยากมีรุ่นน้องเป็นของตัวเองมากขึ้น
เธอแทบจะยอมหมดทุกอย่างแล้ว
โลเรนน์อยากแสดงความเป็นรุ่นพี่และอวดอำนาจของตัวเอง—แต่น้องใหม่คนนี้กลับเหนือความคาดหมายไปไกล
‘ก็เตือนแล้วว่าให้ระวัง’
ทั้งหมดนี้คือผลแห่งกรรมของโลเรนน์ โรแนนคิด ขณะหันไปหาโอเซียน
“จริง ๆ ผมตั้งใจจะบอกว่าคุณควรรับงานนี้โดยมีคนติดตามไปด้วย”
“ข้าเข้าใจ”
“แต่ในเมื่อคุณ
