วามเย็นของโลหะที่แนบต้นคอไม่ผิดแน่—มันคือดาบของโอเซียน
‘เกิดอะไรขึ้นเนี่ย… ตั้งแต่เมื่อไหร่?’
ไม่นานนักหลังจากที่เธอเผลอหลุดสายตาจากกล้อง
แต่แค่นั้น โอเซียนก็ข้ามระยะ 200 เมตรมาอยู่ด้านหลังตน
แถมยังอยู่บนหลังคาอาคารอีก
“เมื่อกี้เจ้าเฝ้าดูข้าอยู่สินะ จุดประสงค์คืออะไร?”
“…….”
น้ำเสียงที่พูดบ่งบอกว่าเขารู้แน่ชัดว่าตนถูกจับตามอง
เธอจ้องกลับมาทางกล้องเล็งอยู่ครู่หนึ่ง และไม่ใช่แค่ภาพหลอน
เหงื่อเย็นไหลซึมใต้หน้ากากกรองอากาศของชายเฝ้าระวัง
“ไม่ตอบงั้นเหรอ? งั้นก็ดี”
ทันใดนั้นเองที่โอเซียนกำลังจะออกแรงกดดาบลงคนสอดแนมตะโกนขึ้น
“เดี๋ยวก่อน!”
