ก ขณะที่โอเซียนสวนกลับด้วยสายตาเฉียบคม
เหงื่อเย็นไหลตามแก้มเจ้าหน้าที่
เขาพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันทีที่สบตาโอเซียน ใบหน้าเขาเปลี่ยนเป็นขาวซีด
“คุณ…คุณ…”
เสียงสั่นเครือ พูดไม่ออก
“เกิดอะไรขึ้น?”
ใครบางคนเดินเข้ามา เหมือนสัมผัสได้ถึงบรรยากาศผิดปกติ
เจ้าหน้าที่นั้นเบิกตากว้าง รีบทำความเคารพ
“ผู้คุม!”
เมื่อได้ยินคำว่า ‘ผู้คุม’ โอเซียนพลันหันไปมองด้วยความสงสัย
หญิงสาวผมขาวในชุดเครื่องแบบสีน้ำเงิน แตกต่างจากคนอื่นเพราะไม่มีหน้ากากแก๊สและไม่มีอาวุธ
นั่นทำให้เขารู้ทันทีว่าเธอไม่ธรรมดา
ในที่ที่ทุกคนถืออาวุธ ผู้หญิงมือเปล่านี้ต้องมีความพิเศษแน่
ผู้คุมมองจากโอเซียนไปยังทหารคนนั้น และถามเสียงนิ่ง
“มีอะไร?”
“นั่น นั่น…”
ทหารพยายามพูด แต่ถูกผู้คุมเหยียบเท้าด้วยบู๊ตอย่างแรงจนเขากลืนน้ำลายไม่ออกในหน้ากาก
ดวงตาสีแดงเย็นชาจ้องมองชายที่กำลังดิ้นรน
“จะไม่มีครั้งที่สาม”
พร้อมกันนั้น แววตาผู้คุมก็สแกนร่างโอเซียนอย่างรวดเร็วและเฉียบคม
