มีเกมหนึ่งที่ผมรักเหนือเกมไหน
มันคือเกมแฟนตาซียุคกลางที่เต็มไปด้วยความท้าทายอย่างยิ่ง
ขึ้นชื่อในเรื่องความยากจนทำให้เกมเมอร์มากมายต้องหัวเสียแต่สำหรับผมมีความหมายพิเศษที่แตกต่างออกไป
คุณอาจสงสัยว่า ทำไม?
เพราะผมได้พบ “ตัวเอง” อยู่ในเกมนั้น
และไม่เพียงเท่านั้นผมยังพบว่าตัวเองอยู่ในโลกอนาคตอีก 500 ปีหลังจากตอนจบของเกม
ผมรักการเล่นเกมมาตั้งแต่ยังเด็ก
หลังเลิกเรียน ผมจะรีบวิ่งไปร้านเกม พร้อมเงินค่าขนมที่เก็บไว้ในกระเป๋า
แม้ตอนนี้จะโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว ความรักที่มีต่อเกมก็ยังคงอยู่แต่ความหลงใหลอันแรงกล้าแบบสมัยเด็กกลับลดลงไปมากชีวิตวัยทำงานที่เต็มไปด้วยความเครียดทำให้ผมเริ่มเบื่อเกมที่ต้องแข่งขันกันอย่างจริงจัง
เกมแนวเติมเงินเพื่อชนะ ผมแทบไม่ชายตามอง เพราะรู้ดีว่าไม่มีเงินมากพอจะเล่น
ผมเลยเลือกเล่นแต่เกมแบบเล่นคนเดียวเป็นหลัก
การได้ท่องไปในโลกแฟนตาซีโดยไม่ต้องแข่งกับใคร มันช่างเหมาะกับสมองที่เหนื่อยล้าของผมเหลือเกิน
เกมที่ยากเหรอ? ยิ่งยากยิ่งทำให้ผมรู้สึกท้าทาย
บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ผมไม่ทันรู้ตัวเลยว่ากำลังถูกเกมกลืนเข้าไปช้า ๆ
การปะทะกับทหารในทุ่งราบกว้างใหญ่
สัตว์ในตำนานบินโฉบผ่านฟ้าเหนือหัว
ดันเจี้ยนขนาดมหึมาและอาณาจักรลึกลับ
ทั้งหมดนี้คือโลกของเกม RPG แบบเปิดโลกกว้างในฉากหลังแฟนตาซียุคกลาง ที่รวมเอาความโรแมนติกของยุคนั้นไว้อย่างลงตัว
ด้วยกราฟิกสุดอลังการและโลกในเกมที่สร้างขึ