๊ะ
…
ภายในกล่อง
มีแผ่นป้ายหยกสีคราม
ด้านหน้าสลักอักษรคำว่า
“เมฆาคราม”
เพียงมองผ่าน ๆ
ก็สัมผัสได้ถึงพลังลมปราณอันลึกซึ้ง
หลินมู่เฉินกล่าวต่อ
“นี่คือหนังสือเชิญอย่างเป็นทางการ”
“อีกสามเดือนจะมีการคัดเลือกศิษย์ของสำนัก”
“ผู้ตรวจการหลิ่วแนะนำชื่อของท่านโดยตรง”
ทันทีที่ได้ยิน
ซูเฉินและหลัวเฟิงต่างตกตะลึง
…
สำนักเมฆาคราม
คือหนึ่งในสำนักระดับสูงของแคว้นชิงหยุน
มีศิษย์นับหมื่น
และมีผู้แข็งแกร่งระดับแก่นแท้ลมปราณหลายคน
สำหรับผู้ฝึกตนในเมืองเล็กอย่างชิงเหอ
การได้เข้าสำนักแห่งนี้ถือเป็นความฝันสูงสุด
…
หลินเย่รับป้ายหยกมาอย่างสงบ
แต่ภายในใจกลับครุ่นคิด
เพราะเขารู้ดี
โลกภายนอกกว้างใหญ่กว่าที่ตนเห็นในปัจจุบันมาก
เมืองชิงเหอเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ เท่านั้น
หากต้องการแข็งแกร่งขึ้น
เขาจำเป็นต้องออกไป
…
หลังการสนทนา
หลินมู่เฉินขอเยี่ยมชมหอโอสถสวรรค์
ระหว่างทาง
เขาสังเกตทุกอย่างอย่างละเอียด
ยิ่งเห็นการบริหารงานของหลินเย่
แววตาของเขาก็ยิ่งประหลาดใจ
เพราะแม้แต่ตระกูลใหญ่บางแห่ง
ยังไม่มีระบบบริหารที่เป็นระเบียบเช่นนี้
…
เมื่อมาถึงพื้นที่ก่อสร้างหอประมูลสวรรค์
หลินมู่เฉินถึงกับหยุดเดิน
เบื้องหน้า
อาคารขนาดมหึมากำลังค่อย ๆ เป็นรูปเป็นร่าง
ค่ายกลหลายชั้นถูกติดตั้งอย่างเป็นระบบ
แม้จะยังสร้างไม่เสร็จ
