ลมปราณปั่นป่วน”
ทั้งสนามเงียบไปชั่วขณะ
ก่อนผู้อาวุโสจะพยักหน้า
“ถูกต้อง”
…
คำถามต่อไป
ยากขึ้น
และยากขึ้นอีก
แต่ไม่ว่าคำถามใด
หลินเย่กลับตอบได้ทั้งหมด
ราวกับไม่มีสิ่งใดในศาสตร์โอสถที่เขาไม่รู้
ผู้คนเริ่มตกตะลึง
จากความชื่นชม
กลายเป็นความเหลือเชื่อ
…
จนกระทั่งผู้อาวุโสอาวุโสที่สุดลุกขึ้น
เขาเป็นนักปรุงโอสถที่มีอายุมากที่สุดในเมือง
และไม่เคยตั้งคำถามง่าย ๆ
“ข้ามีคำถามหนึ่ง”
“ซึ่งไม่มีผู้ใดในเมืองชิงเหอตอบได้”
ทั้งสนามเงียบสนิท
แม้แต่ฟางจงยังเงยหน้าขึ้น
ผู้อาวุโสกล่าวช้า ๆ
“หากโอสถเกิดพิษภายในระหว่างการหลอม”
“แต่ยังไม่ถึงขั้นเสียหาย”
“จะมีวิธีแก้ไขหรือไม่”
คำถามนี้ทำให้หลายคนส่ายหน้า
เพราะตามความเข้าใจทั่วไป
เมื่อโอสถเกิดพิษภายใน
ย่อมถือว่าล้มเหลว
แม้แต่ฟางจงเองก็ไม่รู้คำตอบ
…
แต่หลินเย่กลับเงียบไปเพียงครู่เดียว
ก่อนตอบออกมา
“มี”
ทั่วทั้งสนามตกตะลึง
ผู้อาวุโสเบิกตากว้าง
“อย่างไร”
หลินเย่กล่าวอย่างสงบนิ่ง
“ใช้เพลิงสามระดับ”
“ลดอุณหภูมิลงทีละส่วน”
“จากนั้นเติมน้ำค้างวิญญาณบริสุทธิ์”
“เพื่อสลายพิษภายใน”
“แม้อัตราสำเร็จจะไม่เกินสามส่วน”
“แต่ยังสามารถรักษาโอสถไว้ได้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
ร่างของผู้อาวุโสถึงกับสั่นสะท้
