แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเหนือเมืองชิงเหอ
ทว่าวันนี้แตกต่างจากทุกวัน
ถนนทุกสายเต็มไปด้วยผู้คน
รถม้าหรูหราจำนวนมากเคลื่อนตัวเข้าสู่ใจกลางเมือง
เหล่าผู้ฝึกตน พ่อค้า ตระกูลใหญ่ และนักปรุงโอสถจากทั่วสารทิศ ต่างมุ่งหน้าไปยังสถานที่แห่งเดียว
ลานประลองโอสถของสมาคมโอสถเมืองชิงเหอ
การแข่งขันปรุงโอสถประจำปี
งานใหญ่ที่สุดของเมืองชิงเหอ
และเป็นเวทีที่สามารถเปลี่ยนชะตาชีวิตของนักปรุงโอสถได้ในชั่วข้ามคืน
…
ภายในหอโอสถสวรรค์
หลินเย่กำลังยืนอยู่หน้ากระจกทองแดง
ชุดคลุมสีดำปักลายเมฆสีเงินทำให้บุคลิกของเขาดูสง่างามมากขึ้น
แม้ใบหน้าจะยังดูอ่อนเยาว์
แต่ดวงตากลับลุ่มลึกเกินวัย
เย่ชิงอวี่เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม
“นายท่าน”
“วันนี้ทั้งเมืองกำลังจับตามองท่าน”
ซูเฉินหัวเราะเสียงดัง
“หากฟางจงเห็นสีหน้าผู้คนตอนนี้”
“คงนอนไม่หลับเป็นแน่”
หลินเย่ส่ายหน้าเบา ๆ
“อย่าประมาท”
“การแข่งขันยังไม่เริ่ม”
“ผู้ที่หัวเราะคนสุดท้ายต่างหากจึงจะเป็นผู้ชนะ”
ทุกคนพยักหน้า
ตลอดเวลาที่ผ่านมาพวกเขาได้เรียนรู้แล้วว่า
หลินเย่ไม่เคยดูแคลนศัตรู
และนั่นคือเหตุผลที่หอโอสถสวรรค์สามารถเติบโตมาถึงจุดนี้
…
ครึ่งชั่วยามต่อมา
คณะของหอโอสถสวรรค์เดินทางมาถึงลานปร
