แสงอรุณแรกของวันค่อย ๆ ปรากฏขึ้นเหนือขอบฟ้า
แต่ภายในหอโอสถสวรรค์กลับไม่มีผู้ใดรู้สึกผ่อนคลาย
ซากความเสียหายจากการลอบสังหารเมื่อคืนยังคงปรากฏให้เห็นทั่วบริเวณ
กำแพงหลายส่วนแตกร้าว
พื้นหินเต็มไปด้วยรอยปะทะ
ยามเฝ้าประตูสองคนได้รับบาดเจ็บสาหัส
โชคดีที่ไม่มีผู้ใดเสียชีวิต
ภายในห้องโถงใหญ่
ซูเฉินกำลังพันผ้าบาดแผลที่แขน
แม้จะได้รับโอสถรักษาแล้ว
แต่สีหน้ายังคงซีดเซียว
“สารเลวพวกนั้น”
“หากไม่ใช่เพราะค่ายกลของนายท่าน”
“เมื่อคืนพวกเราคงแย่แน่”
เย่ชิงอวี่เองก็มีสีหน้าเคร่งเครียด
“ฟางจงเริ่มไม่สนใจกฎของเมืองแล้ว”
“การส่งมือสังหารเข้ามาเช่นนี้”
“เท่ากับประกาศสงครามโดยตรง”
หลินเย่นั่งอยู่หัวโต๊ะ
สายตาสงบนิ่งผิดปกติ
หลังจากเงาโลหิตล่าถอยเมื่อคืน
เขากลับไม่ได้รู้สึกโล่งใจ
ตรงกันข้าม
เขากลับตระหนักได้ถึงปัญหาสำคัญ
ตอนนี้หอโอสถสวรรค์กำลังเติบโตเร็วเกินไป
แต่กำลังคุ้มกันกลับยังอ่อนแอ
หากเผชิญการโจมตีระดับเดียวกันอีกหลายครั้ง
สถานการณ์อาจไม่จบลงง่ายเช่นเมื่อคืน
ทันใดนั้นเอง
หลัวเฟิงรีบวิ่งเข้ามา
สีหน้าตื่นตระหนก
“นายท่าน!”
“เกิดเรื่องแล้ว!”
ทุกคนลุกขึ้นทันที
“พูดมา”
หลัวเฟิงหอบหายใจอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนกล่าวออกมา
“ขบวนสมุนไพรขอ
