สายฝนโปรยปรายลงเหนือเมืองชิงเหอตั้งแต่ยามรุ่งสาง
เม็ดฝนกระทบหลังคากระเบื้องเกิดเป็นเสียงดังสม่ำเสมอ
บรรยากาศทั้งเมืองดูเงียบงันกว่าปกติ
แต่ภายในหอโอสถสวรรค์กลับเต็มไปด้วยความเคลื่อนไหว
หลินเย่นั่งอยู่ภายในห้องโถงชั้นสอง
เบื้องหน้าของเขาคือแผนที่เมืองชิงเหอที่ถูกขีดเขียนเอาไว้จนเต็ม
จุดสีแดงจำนวนมากปรากฏอยู่ทั่วเมือง
แต่ละจุดล้วนเป็นร้านค้าและเส้นทางขนส่งสมุนไพรที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของหอโอสถชิงหยุน
ส่วนจุดสีเขียวนั้นมีอยู่เพียงไม่กี่แห่ง
และล้วนเป็นพ่อค้ารายย่อยที่ยังไม่เลือกเข้าข้างฝ่ายใด
“นายท่าน”
เย่ชิงอวี่กล่าวขึ้น
“ข้าได้รวบรวมข้อมูลทั้งหมดแล้ว”
“ปัจจุบันหอโอสถชิงหยุนควบคุมตลาดสมุนไพรกว่าเจ็ดส่วน”
“พวกเรามีไม่ถึงหนึ่งส่วนด้วยซ้ำ”
ซูเฉินที่ยืนอยู่ด้านข้างอดสบถออกมาไม่ได้
“สารเลวฟางจง”
“มันแทบจะกลืนเมืองทั้งเมืองเข้าไปแล้ว”
หลินเย่กลับไม่ได้แสดงความกังวล
เขาเพียงใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ
ดวงตาจับจ้องแผนที่ตรงหน้า
“เจ็ดส่วนอย่างนั้นหรือ…”
“ดูเหมือนมาก”
“แต่ความจริงแล้วกลับเป็นจุดอ่อน”
ทั้งซูเฉินและเย่ชิงอวี่หันมามองพร้อมกัน
หลินเย่หยิบพู่กันขึ้นมา
ก่อนวงเส้นทางขนส่งหลักสามสาย
“ดูสิ”
“พ่อค้ารายใหญ่ท
