หลังจากได้รับมรดกของโอสถเซียนชิงมู่ หุบเขาวิญญาณทั้งแห่งก็เงียบสงบลงอย่างรวดเร็ว ราวกับพลังทั้งหมดที่เคยหล่อเลี้ยงสถานที่แห่งนี้ได้ถูกรวบรวมกลับเข้าสู่แท่นมรดกเรียบร้อยแล้ว
หลินเย่ยืนอยู่หน้าแท่นหิน ดวงตายังคงจับจ้องไปยังตำแหน่งที่ร่างวิญญาณของโอสถเซียนชิงมู่สลายหายไปเมื่อครู่
คำเตือนสุดท้ายของอีกฝ่ายยังคงก้องอยู่ในใจเขาไม่หาย
หอโอสถนิรันดร์
ชื่อเพียงสี่คำนี้กลับทำให้ตัวตนระดับโอสถเซียนถึงกับฝากคำเตือนไว้ก่อนดับสลาย ย่อมพิสูจน์ได้ว่าพลังของฝ่ายนั้นจะต้องน่าหวาดกลัวเกินจินตนาการ
แต่สำหรับหลินเย่ในเวลานี้ สิ่งเหล่านั้นยังอยู่ไกลเกินไป
สิ่งที่เขาต้องสนใจก่อน คือการเอาชีวิตรอดและยืนหยัดในเมืองชิงเหอให้ได้
“นายท่าน... ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่”
เสียงของซูเฉินดังขึ้นจากด้านข้าง สีหน้าของเขายังเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงจากภาพที่เพิ่งเกิดขึ้น
ตั้งแต่เริ่มติดตามหลินเย่มา เขาเคยเห็นอีกฝ่ายสร้างปาฏิหาริย์มาหลายครั้ง แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง เพราะมันไม่ใช่เพียงการชนะคู่ต่อสู้หรือการหลอมโอสถเหนือคนทั่วไป หากแต่เป็นการได้รับมรดกจากผู้แข็งแกร่งในตำนานโดยตรง
หลินเย่ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนพยักหน้า
“ข้าไ
