สายหมอกสีขาวปกคลุมทั่วทั้งหุบเขา ราวกับม่านสวรรค์ที่แยกโลกแห่งนี้ออกจากภายนอก
หลินเย่ยืนอยู่เบื้องหน้าหุบเขา ดวงตาสงบนิ่ง แต่ภายในใจกลับไม่อาจสงบได้
นับตั้งแต่ถูกตระกูลทอดทิ้ง เขาเผชิญความยากลำบากมานับไม่ถ้วน
ทว่าความรู้สึกในเวลานี้กลับแตกต่างออกไป
เขาสัมผัสได้ว่า…
วาสนาครั้งใหญ่กำลังรออยู่เบื้องหน้า
“นายท่าน...”
ซูเฉินมองรอบด้านด้วยสีหน้าระมัดระวัง
“พลังวิญญาณที่นี่หนาแน่นเกินไปแล้ว”
หลินเย่พยักหน้า
ก่อนก้าวเดินเข้าไปภายในหุบเขา
ยิ่งลึกเข้าไป พลังวิญญาณยิ่งเข้มข้น
สมุนไพรวิญญาณจำนวนมากปรากฏอยู่สองข้างทาง
บางชนิดมีอายุนับร้อยปี
บางชนิดแม้แต่ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมก็ไม่เคยพบเห็นมาก่อน
แต่สิ่งที่ทำให้หลินเย่ประหลาดใจที่สุด
กลับเป็นความสมบูรณ์ของสถานที่แห่งนี้
ไม่มีร่องรอยการเก็บเกี่ยว
ไม่มีร่องรอยการต่อสู้
ราวกับไม่มีผู้ใดเคยค้นพบหุบเขาแห่งนี้มาก่อน
หลังจากเดินทางอีกครึ่งชั่วยาม
ภาพหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ใจกลางหุบเขามีแท่นหินขนาดใหญ่ตั้งตระหง่าน
ลวดลายอักขระโบราณนับพันถูกสลักอยู่บนพื้น
แสงสีทองจาง ๆ แผ่ออกมาจากค่ายกล
แม้เวลาจะผ่านไปเนิ่นนาน
แต่พลังของมันยังไม่เสื่อมสลาย
ซูเฉินสูดลมหายใจลึก
“ค่ายก
