มีเพียงสิบคะแนน
“ยังไม่พอ…”
ขณะกำลังพิจารณาระบบ
เสียงท้องร้องก็ดังขึ้น
ครืดดด…
หลินเย่ชะงัก
ก่อนหัวเราะขื่น ๆ
วันนี้ทั้งวันเขายังไม่ได้กินอะไรเลย
หลังจากซื้ออาหารง่าย ๆ จากร้านใกล้เคียง
เขากลับมานั่งอยู่ในห้องปรุงโอสถ
และหยิบของขวัญมือใหม่ที่ระบบมอบให้
【คัมภีร์ราชันโอสถ】
ทันทีที่เปิดอ่าน
ข้อมูลจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่สมอง
สูตรยา
คุณสมบัติสมุนไพร
เทคนิคควบคุมเปลวไฟ
วิธีหลอมโอสถ
ทุกอย่างราวกับถูกจารึกลงในจิตวิญญาณ
หลายชั่วยามผ่านไป
เมื่อหลินเย่ลืมตาขึ้นอีกครั้ง
แววตาของเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
หากมีนักปรุงโอสถอยู่ที่นี่
คงต้องตกตะลึง
เพราะความรู้ในหัวของหลินเย่
เหนือกว่านักปรุงโอสถระดับสูงของเมืองชิงเหอหลายเท่า
“นี่คือคัมภีร์ราชันโอสถอย่างนั้นหรือ…”
แม้แต่ตัวเขาเองยังตกใจ
ในตอนนั้นเอง
เสียงเอะอะก็ดังขึ้นจากหน้าร้าน
“ช่วยด้วย!”
“มีใครอยู่หรือไม่!”
หลินเย่รีบเดินออกไป
พบชายวัยกลางคนกำลังประคองเด็กหญิงอายุราวสิบปี
ใบหน้าของเด็กซีดขาว
ริมฝีปากเป็นสีม่วงคล้ำ
เห็นได้ชัดว่ากำลังได้รับพิษ
เมื่อเห็นหลินเย่ออกมา
ชายคนนั้นรีบคุกเข่าลง
“ท่านหมอ!”
“ช่วยลูกสาวข้าด้วย!”
“ข้าพานางไปหาหอโอสถสามแห่ง
