กฝ่ายลงมา แต่กลับสร้างปัญหาใหญ่หลวง
พอดีหน่วยพิทักษ์ราตรีเมืองหลวงส่งคนลงมามอบราชโองการยอมจำนน แต่กลับเกิดอุบัติเหตุที่เมืองเหอหยาง ข้าน้อยได้ยินวีรกรรมอันชอบธรรมของท่านอ๋องสวรรค์ในแคว้นหนานอี๋ จึงอาสารับภารกิจนี้มา มาที่แคว้นหนานอี๋เพื่อเข้ากับท่านอ๋องสวรรค์”
พูดถึงตรงนี้ กู้เฉิงก็ทำท่าทางโกรธแค้น “ใต้หล้าทุกวันนี้ ราชสำนักไร้คุณธรรม กฎหมายไม่เป็นธรรม
ข้าน้อยขายชีวิตให้ราชสำนัก พี่น้องร่วมรบเพื่อปราบปรามปีศาจภูตผีและนักพรตนอกรีตเสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย ผลคือกลับถูกคนของตัวเองฆ่า ข้าน้อยไม่ยอมและไม่พอใจ
ผู้กำกับสุนัขตัวนั้นมีเบื้องหลังที่ลึกซึ้งอย่างยิ่ง แม้แต่ผู้บัญชาการปราบปรามของแคว้นตงหลินของเราก็ยังต้องโยนข้าออกไปรับโทษ ข้าน้อยถูกบีบจนถึงทางตันแล้ว
สู้ตายอย่างสิ้นหวัง สู้ลุกขึ้นต่อสู้ดีกว่า
ดังนั้นข้าน้อยมามอบราชโองการยอมจำนนเป็นเรื่องหลอกลวง จริงๆ แล้วก็เพื่อจะสืบดูความจริงเท็จของเป้ยเซ่าเจี๋ยคนนั้น แล้วนำข่าวกรองมาพบท่านอ๋องสวรรค์ หวังว่าจะใช้กำลังอันน้อยนิด ช่วยท่านอ๋องสวรรค์ยึดครองแคว้นหนานอี๋ทั้งหมดได้
แต่ใครจะคิดว่าท่านอ๋องสวรรค์จะทรงอานุภาพ ก่อนที่ข้าจะมาก็จัดการกับเป้ยเซ่าเจี๋ยคนนั้นไปแล้ว”
ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นมองกู้เฉิงด้วยสายตาแปลกๆ
เจ้านี่พูดจริงรึ
แต่ถ้าเขาพูดโกหก เจ้านี่จะสามารถสร้างเรื่องราวทั้งหมดนี้ขึ้นมาในเวลาอันสั้นได้อย่างไร ยังดูมีชีวิตชีวา เหมือนกับเรื่องจริงเ
