อนนี้ทุกคนก็ไม่มีเวลามาพิจารณาเรื่องนั้นแล้ว ฝูงปีศาจภูตผีได้พุ่งเข้ามาแล้ว
บนแขนซ้ายที่ดุร้ายน่ากลัวของเฉินตังกุยปรากฏรอยแยกขึ้นมา ดวงตาสีแดงฉานดวงหนึ่งโผล่ออกมาจากในนั้น กระพริบตา ในชั่วพริบตาทั้งร่างของเฉินตังกุยก็ถูกห่อหุ้มด้วยสีเลือด พุ่งเข้าสังหารในฝูงปีศาจภูตผี ทันใดนั้นแขนขาที่ขาดก็ลอยว่อนไปทั่วฟ้า ฉากนองเลือดน่าสยดสยองอย่างยิ่ง
ขณะเดียวกันโค่วอันตูก็ใช้ง้าวมังกรเขียวฟันออกไป ท่วงท่าสง่างามน่าเกรงขาม ดาบเดียวก็ฟันปีศาจหมีดำตัวมหึมาตรงหน้าขาดเป็นสองท่อน เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วฟ้า
เพียงแค่อานุภาพของดาบนี้ก็เพียงพอที่จะเทียบได้กับขุนศึกผู้กล้าหาญในกองทัพแล้ว เขาไปเป็นโจรช่างน่าเสียดายจริงๆ
คนอื่นๆ ลงมือช่วยกู้เฉิงต้านทานปีศาจภูตผีเหล่านั้น แขนซากศพดำปรากฏขึ้นในมือของกู้เฉิง บนกระบี่ห้วงโลหิตลุกโชนไปด้วยเพลิงยมโลกที่เย็นยะเยือก ฟันดาบลงไป มุ่งตรงไปยังเฒ่าปีศาจหวงสือ
หมอกปีศาจสั่นสะเทือน เฒ่าปีศาจหวงสือพ่นหมอกปีศาจออกมาคำหนึ่ง ห่อหุ้มกู้เฉิงไว้ในนั้นโดยตรง กระบี่จู้อินฟันพลาดเป้า ตรงหน้าของกู้เฉิงมีแต่หมอกหนาทึบ ทำให้เขามองไม่เห็นอะไรเลย
วินาทีต่อมา พลังดื่มโลหิตก็ระเบิดออกมาทันที เส้นโลหิตสิบสายจากนิ้วทั้งสิบของกู้เฉิงรวมตัวกันเป็นตาข่าย หมุนวนรอบตัวอย่างรวดเร็ว
พลังดื่มโลหิตทรงพลังอย่างยิ่ง เริ่มหลอมละลายหมอกปีศาจนั้นโดยตรง
ทันใดนั้นกรงเล็บแหลมคมก็โผล่ออกมาจากด้านหลังของกู้เฉิง
