องผ้าไหมยังมีหมายเหตุอยู่ น่าจะเป็นสิ่งที่ต้วนหยวนกงทิ้งไว้
“คาดว่าเป็นหนึ่งในส่วนที่ขาดไปของคัมภีร์กระบี่ขุนเขาและท้องทะเล”
กู้เฉิงขมวดคิ้ว ชื่อคัมภีร์กระบี่ขุนเขาและท้องทะเลเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่ในเมื่อต้วนหยวนกงตั้งใจเก็บไว้เป็นพิเศษ ที่มาคงไม่ธรรมดา เขาคงต้องหาโอกาสสืบดู
ออกจากแคว้นกว่างหนิง กู้เฉิงก็ยังไม่ได้เข้าสู่เขตแดนของแคว้นหนานอี๋ ข้างหน้ายังมีเส้นทางหลวงที่รกร้างว่างเปล่าอีกไกล แน่นอนว่าเรียกว่าเส้นทางหลวง แต่จริงๆ แล้วก็ผุพัง
เก้าแคว้นทางใต้เดิมทีก็มีภูเขาและป่าทึบมากมาย แม้พื้นที่จะกว้างใหญ่ไพศาล แต่ผู้คนกลับไม่มากนัก ดังนั้นระหว่างแต่ละแคว้นจึงมีพื้นที่รกร้างว่างเปล่าขนาดใหญ่ ต้องข้ามพื้นที่เหล่านี้ไป ถึงจะไปถึงแคว้นหนานอี๋ได้
ขณะเดินทาง กู้เฉิงก็ถือโอกาสศึกษาเก้าหงสาคืนรังไปด้วย
ตามที่กล่าวไว้ในทักษะกระบี่ เก้าหงสาในเก้าหงสาคืนรังคือนกเทวะในตำนานโบราณเก้าหงสา อาศัยอยู่ในดินแดนรกร้างอันกว้างใหญ่
เก้าหงสาคืนรัง กลับสู่ดินแดนรกร้าง
เมื่อทักษะกระบี่ใช้ออกมา แก่นกาย จิต และวิญญาณรวมเป็นหนึ่ง ดุจดั่งเก้าหงสาคืนรัง ยากจะต้านทาน ทำลายล้างทุกสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า
แม้พูดมาจะดูเรียบง่าย แต่การจะเข้าใจแก่นแท้ของเก้าหงสาคืนรังอย่างแท้จริง ยังต้องเข้าใจเจตนากระบี่ที่เป็นหัวใจหลักของมันให้ถ่องแท้ถึงจะทำได้
ควบม้าเร็วรี่ไปหลายวัน ในที่สุดกู้เฉิงก็เห็นโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งอยู่ข้างทา
