โจมตีข้างหลังจนตาย
“สี่”
เสียงนับของกู้เฉิงราวกับเสียงกระซิบของปีศาจ ดังก้องอยู่ในหูของพวกเขา
ในวินาทีนี้ พวกเขาเหล่านี้ที่คลุกคลีอยู่ในยุทธภพนอกรีตมาหลายปีหรือสิบกว่าปี ในใจก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา
ไม่กลัวตายกล้าสู้เรียกว่าคนไม่กลัวตาย แต่รู้ว่าสู้ไม่ได้ยังจะไปส่งตาย นั่นเรียกว่าคนโง่
หวังจวิ้นอาจจะเป็นคนโง่ หรืออาจจะฆ่าจนตาลายแล้ว
เขาเป็นนักรบคนเดียวที่มีพลังแข็งแกร่งอย่างยิ่ง สามารถต่อสู้กับกู้เฉิงได้โดยตรง แต่กลับถูกกู้เฉิงฟันจนกระเด็นไปสองครั้งติดต่อกัน เขาดูเหมือนจะบ้าไปแล้ว ฉวยโอกาสที่กู้เฉิงไม่มีกระบี่อยู่ในมือ ก็คำรามอย่างโกรธแค้นแล้วพุ่งเข้ามาฆ่าอีกครั้ง
แต่ในวินาทีถัดมา กู้เฉิงกลับใช้แขนซากศพโลหิตจับดาบโลหิตภูตของอีกฝ่ายไว้โดยตรง
พลังดื่มโลหิตไหลเข้าสู่แขนซากศพโลหิต แขนซากศพโลหิตที่อัปเกรดแล้วกลับสามารถรองรับพลังดื่มโลหิตได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ด้อยไปกว่ากระบี่ห้วงโลหิต
พลังอันแข็งแกร่งก็ถาโถมเข้ามาทันที ดาบโลหิตภูตขนาดมหึมาเล่มนั้นกลับถูกกู้เฉิงบีบจนแหลกละเอียดโดยตรง ในขณะเดียวกันแขนซากศพโลหิตก็พุ่งทะลวงหวังจวิ้นคนนั้น บีบหัวใจของอีกฝ่ายจนแหลกละเอียด
“ห้า”
คนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขาหลายคนตายด้วยน้ำมือของกู้เฉิง ในวินาทีนี้ในที่สุดความหวาดกลัวก็เข้าครอบงำ คนกลุ่มนี้ก็เริ่มจะพ่ายแพ้แล้ว
ข้างหลังพวกเขา กู้เฉิงก็ชักกระบี่ห้วงโลหิตออกมา เริ่มไล่ฆ่าไปทีละคน
น