ิงหลอมยาเม็ดสีทองนั้น มองดูมันค่อยๆหลอมรวมเข้าไปในแขนซากศพดำ
ในวินาทีถัดมา บนแขนซากศพดำก็เกิดการเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง
แขนข้างนั้นราวกับมีชีวิตขึ้นมา สั่นสะท้านไม่หยุด ไอเย็นแผ่ซ่าน
ขนสีดำบนแขนค่อยๆร่วงหล่นไป ขนที่งอกขึ้นมาใหม่กลับเป็นสีทองจางๆ
และแขนที่เคยดำคล้ำและใหญ่โตก่อนหน้านี้ก็ขยายใหญ่ขึ้นอีกรอบ แต่สีกลับกลายเป็นสีแดงฉานราวกับเลือด และยังมีเส้นเลือดสีม่วงปรากฏขึ้นบนแขนอีกด้วย
เมื่อการเปลี่ยนแปลงเสร็จสิ้นโดยสมบูรณ์ กู้เฉิงก็ลองทดสอบพลังของแขนซากศพดำใหม่ แข็งแกร่งกว่าเดิมอยู่ขั้นหนึ่ง และกู้เฉิงยังรู้สึกได้ว่า แขนซากศพดำน่าจะยังมีประสิทธิภาพบางอย่าง แต่ตนเองยังไม่ค้นพบ
เพียงแต่ที่แปลกคือ แขนซากศพดำตอนนี้ไม่น่าจะเรียกว่าแขนซากศพดำได้แล้ว มันเปลี่ยนสีไปทั้งแขนแล้ว แต่กลับไม่ตรงกับระดับของซากศพ
ซากศพขาว ซากศพดำ ซากศพม่วง ซากศพเหิน ซากกระดูกไม่สลาย อสูรแห้งแล้ง ซากศพระดับไหนก็ดูเหมือนจะไม่มีสีเลือดและมีขนสีทองเลย
ในห่อยังมีกล่องอีกใบหนึ่ง นั่นคือของดูต่างหน้าของเสี่ยวอี่ที่จ้าวซิงหมิงมอบให้เขาก่อนหน้านี้
กู้เฉิงถอนหายใจเบาๆ เปิดกล่องออก เมื่อเห็นหุ่นฟางที่น่าเกลียดตัวนั้นอยู่ข้างใน กู้เฉิงก็ตะลึงไปชั่วขณะ
ก่อนหน้านี้หลังจากที่จ้าวซิงหมิงให้กล่องเขาแล้ว ชุยจื่อเจี๋ยก็มาถึง ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ดูอย่างละเอียด
หุ่นฟางตัวนี้กู้เฉิงจำได้ เป็นของที่หญิงสาวในหมู่บ้านหลี่เจียชุน
